Пасля аб’яднання Верхняга і Ніжняга Егіпта (каля 3000 г. да н. э.). Двайная карона сімвалізавала ўладу фараона над усёй краінай.
Засушлівы клімат → неабходнасць арашэння → калектыўная праца земляробаў → стварэнне адзінай дзяржавы пад уладай фараона.
Фараон выдаваў законы, валодаў зямлёй, камандаваў войскам, прызначаў чыноўнікаў, збіраў падаткі і лічыўся богам.
Пісцы ўмелі чытаць і пісаць, займалі важныя пасады і вызваляліся ад цяжкай фізічнай працы.
Рабы былі асабіста несвабоднымі і належалі гаспадарам. Рамеснікі і земляробы былі свабоднымі, хоць плацілі падаткі і выконвалі павіннасці.
На ілюстрацыях вяльможы паказаны ў багатым адзенні, пісцы — з папірусам, а простыя працаўнікі — за цяжкай працай і ў простай вопратцы.