Ҷавоби кӯтоҳ
Машқи 52
Истиқлол — озодӣ, мустақилӣ ва соҳибихтиёрӣ мебошад. Барои давлат истиқлол маънои онро дорад, ки кишвар бе дахолати дигарон сиёсати дохилӣ ва фарҳангии худро мустақилона муайян мекунад. Истиқлолияти миллӣ бошад, соҳибихтиёрии миллату давлат аст.
Хулоса барои дафтар:
Истиқлол ҳам озодии шахс ва ҳам соҳибихтиёрии давлатро ифода мекунад. Давлати соҳибистиқлол корҳои сиёсӣ, фарҳангӣ ва иқтисодии худро мустақилона ба роҳ мемонад.
Машқи 53
Ин машқ танҳо хондани матнро талаб мекунад ва ҷавоби хаттии алоҳида надорад.
Мазмуни асосии матн:
Озодӣ неъмати бебаҳост. Ҳам инсон ва ҳам тамоми миллат ба озодӣ ниёз доранд. Истиқлоли давлатӣ ба мардум сулҳу амният, зиндагии осуда ва ҳуқуқҳои гуногун — ҳуқуқ ба меҳнат, таҳсил, табобат ва истироҳатро фароҳам меорад.
Шарҳи фаҳмиш
- Дар фарҳанги аввал «истиқлол» бештар ба озодию мустақилии шахс вобаста аст.
- Дар фарҳанги дуюм маънои он васеътар шуда, ба мустақилияти давлат низ дахл мекунад.
- Пас, истиқлол барои давлат — озодона ва соҳибихтиёрона идора кардани ҳаёти кишвар аст.
Санҷиш: дар хулоса мафҳумҳои «озодӣ», «мустақилӣ», «соҳибихтиёрӣ» ва «идораи мустақили давлат» дуруст истифода шудаанд.
