Кароткі адказ
3. Адзначыць:
- люблю жыццё;
- заклік аб’яднацца;
- дом з верандай.
Не адзначаць: «маленькі пакой» — тут галоўнае слова пакой, а выдзелены прыметнік; «адказваць упэўнена» — галоўнае адказваць.
4. Дапасаванне:
- твой сябар;
- трывалыя веды;
- прачытаны часопіс.
Кіраванне:
- мяняць кірунак;
- паказацца з-за лесу;
- захапляцца краявідамі.
Як разважаць
Галоўнае слова — тое, ад якога ставім пытанне да залежнага. Яно не абавязкова стаіць першым.
- люблю (што?) жыццё → галоўнае люблю;
- заклік (да чаго?) аб’яднацца → галоўнае заклік;
- дом (з чым?) з верандай → галоўнае дом.
Дапасаванне — залежнае слова ўзгадняецца з галоўным у родзе, ліку і склоне. Часцей за ўсё гэта прыметнік, прыналежны займеннік, дзеепрыметнік або парадкавы лічэбнік.
- твой сябар;
- трывалыя веды;
- прачытаны часопіс.
Кіраванне — галоўнае слова патрабуе ад залежнага пэўнага склону, часта з прыназоўнікам.
- мяняць (што?) кірунак;
- паказацца (з-за чаго?) з-за лесу;
- захапляцца (чым?) краявідамі.
Прымыканне — да дзеяслова далучаецца нязменнае слова: прыслоўе, інфінітыў або дзеепрыслоўе.
- спыніцца (дзе?) дзе-небудзь — гэта прымыканне, а не кіраванне.
Праверка: у дапасаванні пры змене галоўнага слова змяняецца і залежнае: твой сябар — твайго сябра. У кіраванні залежнае проста стаіць у патрэбным склоне: мяняць кірунак — мяняю кірунак.