Кӯтоҳ: посухҳои намунавӣ ба саволҳо ва ҷадвали асосҳои феъл дар поён оварда шудаанд.
Китоб чӣ гуна «ҳикмати беҳисоб» дорад?
Китоб дониш, таҷриба ва андешаҳои наслҳоро нигоҳ медорад. Аз ҳар китоб метавон чизи нав омӯхт, бинобар ин ҳикмати он беҳисоб аст.Чаро китобро ғаштаю баргашта хондан лозим аст?
Барои он ки мазмуни он пурратар фаҳмида шавад. Ҳангоми бори дуюм хондан баъзе ҷойҳо равшан мешаванд ва маънои нав пайдо мешавад.Китобро тоза нигоҳ доштан шарт аст? Чаро?
Ҳа, шарт аст. Китоби тоза дертар вайрон мешавад, хонданаш хуш аст ва он ба дигарон низ мерасад.Агар ба китоб нависем ва варақҳояшро канем, чӣ мешавад?
Китоб чиркин ва вайрон мешавад, варақҳояш канда мешаванд, хонданаш душвор мегардад ва китоб барвақт аз кор мебарояд.Шумо китобҳоятонро чӣ гуна нигоҳ медоред?
Ман китобҳоро дар ҷои хушку тоза нигоҳ медорам, онҳоро қат намекунам, дар варақҳояшон навишта намекунам ва бо муқова мепӯшам.Ҷадвали асосҳои феъл
Дар расм шеър намоён нест, бинобар ин ҷадвалро бо мисолҳои болои саҳифа пур кардам:
| масдар | асоси замони гузашта | асоси замони ҳозира |
|---|---|---|
| рафтан | рафт | рав |
| дидан | дид | бин |
| хондан | хонд | хон |
Принсип:
- Масдар шакли аввалиндараҷаи феъл аст: рафтан, дидан, хондан.
- Асоси замони гузашта аксар вақт бо тарҳ кардани бандаки -ан ҳосил мешавад: рафтан → рафт.
- Асоси замони ҳозира бо шакли амр муайян мешавад: рав, бин, хон.
Санҷиш: рафт + -ам = рафтам, рав + -ам = равам; дид + -ам = дидам, бин + -ам = бинам. Ҳамин тавр феъл дар замонҳои гуногун тасриф мешавад.
