Кыскача түшүндүрмө: рефераттын негизги логикасы мындай: тукум куучулук — организмдин белгилеринин кийинки муунга өтүшү; анын материалдык негизи — ДНК; ал эми ДНКнын маалыматы боюнча курулган белоктор, ошондой эле углеводдор менен майлар организмдин түзүлүшүн, энергия алышын жана зат алмашуусун камсыз кылат. Төмөндө 9-класс үчүн 10 бетке жакын рефераттын даяр тексти берилди. Аны Word программасында Times New Roman, 14 шрифт, 1,5 интервал, четтери 2 см кылып койсоң, болжол менен 10 бет чыгат. Бош орундарга өз атыңды, классыңды жана мугалимдин атын жаз.
КЫРГЫЗ РЕСПУБЛИКАСЫНЫН БИЛИМ БЕРҮҮ ЖАНА ИЛИМ МИНИСТРЛИГИ
______________________________________________ орто мектеби
РЕФЕРАТ
Темасы: «Тукум куучулук. ДНК. Тиричиликтин органикалык компоненттери: углеводдор, майлар жана белоктор»
Аткаруучу: 9-класс окуучусу ______________________
Жетекчи: ________________________________________
____________________ — 20__-жыл
МАЗМУНУ
- Киришүү
- Тукум куучулук
- Тукум куучулук жөнүндө негизги түшүнүктөр
- Менделдин мыйзамдары
- Тукум куучулуктун башка өзгөчөлүктөрү
- Өзгөргүчтүк жана анын мааниси
- ДНК — тукум куучулуктун материалдык негизи
- ДНКнын түзүлүшү
- ДНКнын репликациясы
- ДНКнын маалыматты сактоо жана белок синтездөө ролу
- Мутациялар жана ДНК
- Тиричиликтин органикалык компоненттери
- Углеводдор
- Майлар
- Белоктор
- Органикалык заттардын өз ара байланышы
- Корутунду
- Колдонулган адабияттар
КИРИШҮҮ
Биология — тирүү организмдердин түзүлүшүн, жашоо тиричилигин, өнүгүшүн жана алардын айлана-чөйрө менен байланышын изилдөөчү илим. Ар бир тирүү организм өзүнө окшош организмдерди пайда кылат. Бул процесс тукум куучулук аркылуу ишке ашат. Балдар ата-энесине окшоштугу дал тукум куучулук касиетинин натыйжасы. Ошол эле учурда ар бир организм айлана-чөйрөнүн таасири менен өзгөрүп турат. Демек, тирүү жаратылышта тукум куучулук жана өзгөргүчтүк бири-бири менен тыгыз байланышта.
Тукум куучулуктун материалдык негизи — ДНК молекуласы. ДНКда организмдин белгилери жана касиеттери жөнүндөгү тукум куучу маалымат сакталат. Бул маалымат белоктордун синтезделишин аныктайт. Ал эми белоктор, углеводдор жана майлар — тиричиликтин маанилүү органикалык компоненттери. Алар организмдин түзүлүшүн түзүүгө, энергия менен камсыз кылууга, зат алмашууну жүргүзүүгө жана сырткы чөйрөнүн өзгөрүүсүнө ыңгайлашууга катышат.
Бул рефераттын максаты — тукум куучулук, ДНК жана тиричиликтин органикалык компоненттеринин негизги өзгөчөлүктөрүн түшүндүрүп берүү. Максатка жетүү үчүн төмөнкү милдеттер коюлду:
- Тукум куучулуктун негизги түшүнүктөрүн жана мыйзамдарын карап чыгуу.
- ДНКнын түзүлүшүн, кызматын жана тукум куучу маалыматты берүүдөгү ролун ачуу.
- Углеводдордун, майлардын жана белоктордун түзүлүшүн, касиеттерин жана тиричиликтеги маанисин көрсөтүү.
- Бул үч теманын өз ара байланышын жалпылоо.
Рефератты жазууда окуу китептериндеги жана илимий-популярдуу адабияттардагы маалыматтар колдонулду.
1. ТУКУМ КУУЧУЛУК
1.1. Тукум куучулук жөнүндө негизги түшүнүктөр
Тукум куучулук — организмдердин өзүнүн белгилерин жана касиеттерин кийинки муунга берүү касиети. Ушунун аркасында ар бир түр өзүнүн негизги өзгөчөлүктөрүн сактап калат. Мисалы, буудайдан буудай өсөт, мышыктан мышык туулат, адамдан адам жашап келет. Тукум куучулук болбосо, организмдердин туруктуу түрлөрү пайда болмок эмес.
Тукум куучулуктун материалдык негизин хромосомалар түзөт. Хромосомалар — ДНК жана белоктордон турган түзүлүштөр. Алар клетка ядросунда жайгашат. Ар бир түрдүн хромосомаларынын саны белгилүү жана туруктуу. Мисалы, адамда 46 хромосома бар, алар 23 жупту түзөт. Жыныс клеткаларында — гаметаларда — хромосомалардын саны эки эсе аз болот. Адамдын жыныс клеткасында 23 хромосома болот. Уруктанууда эркек жана аялдын жыныс клеткалары кошулуп, кайра 46 хромосомалуу жаңы организм пайда болот.
Хромосомада жайгашкан тукум куучу маалыматтын бөлүгү ген деп аталат. Ген белгилүү бир белгинин же белгилер тобунун өнүгүшүн аныктайт. Гендин өзгөргөн формалары аллелдер деп аталат. Мисалы, гүлдүн түсүн аныктаган гендин кызыл жана ак түскө жооп берүүчү аллелдери болушу мүмкүн.
Организмдин бардык гендеринин жыйындысы генотип деп аталат. Ал эми организмдин тышкы жана ички белгилеринин жыйындысы — фенотип. Фенотип генотипке жана айлана-чөйрөнүн шарттарына көз каранды. Мисалы, өсүмдүктүн бийиктиги тукум куучу белгилер менен гана эмес, топурактын кунардуулугу, жарык жана суу менен да аныкталат.
Бир белги боюнча эки аллелдин бири басымдуу, экинчиси басымдуу эмес болушу мүмкүн. Басымдуу аллель өзүнүн белгисин пайда кылат жана чоң тамга менен белгиленет, мисалы, \(A\). Басымдуу эмес аллель кичине тамга менен белгиленет, мисалы, \(a\). Эгер организмде эки окшош аллель болсо, ал гомозиготалуу деп аталат: \(AA\) же \(aa\). Эгер ар башка аллелдер болсо — гетерозиготалуу: \(Aa\). Гетерозиготалуу организмде басымдуу белги байкалат, бирок басымдуу эмес аллель да сакталат жана кийинки муунга өтүшү мүмкүн.
1.2. Менделдин мыйзамдары
Тукум куучулуктун негизги мыйзамдарын австриялык илимпоз Грегор Мендель ачкан. Ал буурчак өсүмдүгү менен тажрыйба жүргүзүп, белгилердин муундан муунга өтүү закон ченемдүүлүктөрүн аныктаган.
Мендел моногибриддик кесилиш ыкмасын колдонгон, башкача айтканда бир гана белгинин өтүшүн изилдеген. Мисалы, ал бийик жана жапыз буурчактарды айкалыштырган. Бийиктик белгисин \(A\) басымдуу, жапыздыгын \(a\) басымдуу эмес деп белгилейли.
Эгер таза бийик өсүмдүк \(AA\) менен таза жапыз өсүмдүктү \(aa\) кесиштирсек, биринчи муундагы балдар \(Aa\) генотипке ээ болот. Басымдуу \(A\) болгондуктан, алардын баары бийик болот. Бул — биринчи муундун бирдейлиги мыйзамы.
Экинчи муунда \(Aa\) өсүмдүктөрдү өз ара кесиштирсек, төмөнкү генотиптер пайда болот:
- \(AA\) — 1 бөлүк;
- \(Aa\) — 2 бөлүк;
- \(aa\) — 1 бөлүк.
Генотиптик катыш: \(1:2:1\). Фенотип боюнча бийик өсүмдүктөр 3 бөлүк, жапыз өсүмдүктөр 1 бөлүк болот. Демек, фенотиптик катыш \(3:1\). Бул ажыроо мыйзамы деп аталат. Анын мааниси — жыныс клеткаларын түзүүдө ар бир гаметага жуп аллелдердин бирөө гана түшөт.
Мендел ошондой эле эки белгини бирге изилдеген. Бул дигибриддик кесилиш деп аталат. Эгер эки белгини аныктаган гендер ар башка хромосомаларда жайгашса, анда алар бири-биринен көз карандысыз тукум куушат. Мисалы, гетерозиготалуу эки өсүмдүктү кесиштиргенде экинчи муунда фенотиптик катыш болжол менен \(9:3:3:1\) болот. Бул көз карандысыз тукум кууу мыйзамы деп аталат.
Бирок бардык гендер көз карандысыз тукум куубайт. Бир хромосомада жайгашкан гендер чогуу өтүшү мүмкүн. Бул кубулуш иллюстрацияланган тукум куучулук же чынжырлуу тукум куучулук деп аталат. Аны Т. Морган изилдеген.
1.3. Тукум куучулуктун башка өзгөчөлүктөрү
Тукум куучулукта басымдуулук ар дайым толук боло бербейт. Кээде гетерозиготалуу организмде эки белгинин ортосундагы белги байкалат. Бул толук эмес басымдуулук деп аталат. Мисалы, кызыл жана ак гүлдүү өсүмдүктөрдү кесиштиргенде ортоңку — кызгылт түс пайда болушу мүмкүн.
Кээ бир белгилер жыныс хромосомалары аркылуу өтөт. Адамда эки жыныс хромосомасы бар: аялдарда \(XX\), эркектерде \(XY\). Баланын жынысы атасынын жыныс клеткасына көз каранды: эгер урук клеткасында \(X\) хромосома болсо — кыз, \(Y\) болсо — уул төрөлөт. \(X\) хромосомасы менен байланышкан кээ бир оорулар, мисалы, гемофилия жана түс айырмалоонун бузулушу, эркектерде көбүрөөк кездешет. Себеби эркектерде \(X\) хромосома бирөө гана болот, ошондуктан рецессивдүү оору аллели дароо билиниши мүмкүн.
Адамда кан тобунун тукум куучулугу да татаал. Кан топтору \(A\), \(B\), \(AB\), \(O\) системасы боюнча аныкталат. Бул кээ бир белгилердин бир эле гендин экиден көп аллелдери менен аныкталышына мисал болот.
1.4. Өзгөргүчтүк жана анын мааниси
Тукум куучулук менен катар организмдерде өзгөргүчтүк да болот. Өзгөргүчтүк — организмдин белгилеринин айлана-чөйрөнүн таасиринен же тукум куучу материалдын өзгөрүшүнөн айырмаланышы.
Өзгөргүчтүктүн бир нече түрү бар:
- Модификациялык өзгөргүчтүк — айлана-чөйрөнүн таасиринен пайда болот жана тукумга өтпөйт. Мисалы, жарык жетишпеген өсүмдүк солуп, жарык жердеги өсүмдүк бийик өсөт.
- Мутациялык өзгөргүчтүк — ДНКнын түзүлүшүнүн өзгөрүшүнөн пайда болот. Эгер мутация жыныс клеткаларында болсо, кийинки муунга өтүшү мүмкүн.
- Комбинативдик өзгөргүчтүк — жыныс клеткаларынын кошулушу жана хромосомалардын алмашуусу аркылуу пайда болот. Бул балдардын ата-энесине окшош, бирок тактап айтканда айырмаланган белгилеринин пайда болушун түшүндүрөт.
Тукум куучулук организмдин туруктуулугун сактаса, өзгөргүчтүк анын жаңы шарттарга ыңгайлашуусуна жана эволюциясына шарт түзөт. Ошондуктан бул эки касиет бир бүтүндүктү түзөт.
2. ДНК — ТУКУМ КУУЧУЛУКТУН МАТЕРИАЛДЫК НЕГИЗИ
2.1. ДНКнын түзүлүшү
ДНК — дезоксирибонуклеин кислотасы. Ал тукум куучу маалыматты сактоочу жана кийинки муунга берүүчү негизги молекула. ДНКнын түзүлүшүн 1953-жылы Джеймс Уотсон жана Фрэнсис Крик илимий жактан түшүндүрүшкөн. Алардын моделин түзүүдө Розалинд Франклиндин рентген изилдөөлөрү чоң роль ойногон.
ДНК — нуклеотиддерден турган полимер. Ар бир нуклеотид үч бөлүктөн турат:
- азоттуу негиз;
- дезоксирибоза — беш көмүртектен турган кант;
- фосфат топчосу.
ДНКдагы азоттуу негиздер төрт түрдүү:
- аденин (\(A\));
- тимин (\(T\));
- гуанин (\(G\));
- цитозин (\(C\)).
ДНКнын эки чынжыры бири-бирине карама-каршы багытта жайгашып, кош спираль түзөт. Чынжырлар азоттуу негиздердин ортосундагы суутек байланыштары менен биригет. Мында комплементардуулук мыйзамы сакталат:
- аденин \(A\) тимин \(T\) менен байланышат;
- гуанин \(G\) цитозин \(C\) менен байланышат.
Башкача айтканда, бир чынжырдагы \(A\) каршы экинчи чынжырда \(T\), ал эми \(G\) каршы \(C\) турат. Мисалы, эгер бир чынжырдын бөлүгү \(A-T-G-C\) болсо, комплементардуу бөлүгү \(T-A-C-G\) болот.
Адамдын ДНКсы негизинен клетка ядросунда жайгашкан. Мындан тышкары митохондрияда жана өсүмдүк клеткаларынын хлоропласттарында да ДНК бар. Прокариоттордо, мисалы, бактерияларда, ДНК негизинен цитоплазмада чоң тегерек молекула түрүндө кездешет. Айрым бактерияларда кичинекей тегерек ДНК — плазмидалар да болот.
ДНКнын негизги кызматтары:
- Тукум куучу маалыматты сактоо.
- Бул маалыматты клетка бөлүнүүдө кыз клеткаларга берүү.
- Кийинки муунга тукум куучу белгилерди өткөрүү.
- Белоктордун синтезделишин аныктоо.
2.2. ДНКнын репликациясы
Клетка бөлүнүү алдында ДНКнын өзүнөн так көчүрмө жасашы керек. Бул процесс репликация деп аталат. Репликациянын мааниси — жаңы пайда болгон эки клетканын ар биринде тукум куучу маалыматтын толук жыйындысы болушу.
Репликация жарым консервативдүү жол менен жүрөт. ДНКнын эки чынжыры ажырап, ар бири жаңы комплементардуу чынжырчалардын синтезделишине калып болот. Натыйжада эки жаңы ДНК молекуласы пайда болот. Алардын ар биринде бир эски жана бир жаңы чынжыр болот.
Репликацияга атайын ферменттер катышат. ДНКнын чынжырларын ажыратуучу ферменттер, жаңы нуклеотиддерди кошуучу ДНК-полимераза жана башка ферменттер иштейт. Репликация үчүн энергия жана нуклеотиддер керек. Бул процесс клетканын тиричилик циклинде так жана ирети менен жүрөт.
Репликациянын маанисин мындай мисал менен түшүндүрсө болот: эгер китептин текстин экиге бөлүп, ар бир бетине толук текстти кайра жазса, анда эки китеп пайда болот жана алардын маалыматы бирдей болот. ДНКда да ушундай: бөлүнүүдөн кийин пайда болгон клеткалар бири-бирине окшош жана ата-эне клеткага мүмкүн болушунча так окшош болот.
2.3. ДНКнын маалыматты сактоо жана белок синтездөө ролу
ДНКда белоктордун түзүлүшү жөнүндө маалымат генетикалык код түрүндө жазылат. Белоктор — аминокислоталардан турган чоң молекулалар. ДНКдагы маалымат боюнча белоктун курамындагы аминокислоталардын ирети аныкталат.
ДНКдагы маалымат боюнча белоктун синтезделиши эки негизги баскычтан турат:
- Транскрипция — ДНКнын бир бөлүгүнөн матрицалык РНК (иРНК) синтезделет. Бул ядродо жүрөт. ДНКнын маалыматы РНКга көчүрүлөт.
- Трансляция — иРНК рибосомага барып, анда анын маалыматы боюнча аминокислоталардан белок чынжыры курулат. Бул учурда транспорттук РНК (тРНК) аминокислоталарды жеткирет.
Генетикалык коддун негизги касиеттери:
- код үчтүк — үч нуклеотид бир аминокислотаны аныктайт;
- код универсалдуу — дээрлик бардык организмдерде бирдей жалпы принципте иштейт;
- код кайталануучу — бир аминокислотаны бир нече кодон аныкташы мүмкүн;
- код үзгүлтүксүз — кодондор бири-биринен бөлүнбөй, ирети менен окулат.
Мисалы, ДНКнын матрицалык бөлүгүндө \(TAC\) үчтүгү болсо, РНКда ага комплементардуу \(AUG\) кодону пайда болот. \(AUG\) — башталыш кодону болуп эсептелет. Белок синтези башталыш кодонунан башталып, токтотуучу кодонго жеткенде аякталат.
Ошентип, ДНК — тукум куучу маалыматтын сактагычы гана эмес, белоктор аркылуу организмдин бардык белгилеринин ишке ашырылышын аныктоочу борбордук звеносу. ДНКнын маалыматы өзгөрсө, белоктун түзүлүшү да өзгөрүшү мүмкүн, ал эми бул организмдин белгилерине таасир этет.
2.4. Мутациялар жана ДНК
Мутация — ДНКнын түзүлүшүндөгү туруктуу өзгөрүү. Мутациялар ар кандай себептерден пайда болушу мүмкүн: радиация, ультрафиолет нурлар, химиялык заттар, вирустар, ошондой эле репликациядагы каталар.
Мутациялардын негизги түрлөрү:
- гендик мутация — бир же бир нече нуклеотиддин алмашуусу, түшүп калышы же кошулушу;
- хромосомалык мутация — хромосоманын бөлүгүнүн өзгөрүшү;
- геномдук мутация — хромосомалардын санынын өзгөрүшү.
Мутациялар нейтралдуу, зыяндуу же пайдалуу болушу мүмкүн. Көпчүлүк учурда организм мутацияны оңдоп алууга аракет кылат. Эгер мутация жыныс клеткасында болсо жана оңдолбосо, ал кийинки муунга өтүшү мүмкүн. Соматикалык клеткалардагы мутациялар көбүнчө кийинки муунга өтпөйт, бирок ошол организмдин ткандарына таасир этиши мүмкүн.
ДНКнын түзүлүшүн жана кызматын билүү медицинада, айыл чарбада жана биотехнологияда чоң мааниге ээ. Мисалы, тукум куучу ооруларды аныктоодо, өсүмдүктөрдүн жана малдардын жаңы сортторун жана породаларын чыгарууда, ошондой эле криминалистикада ДНК изилдөөлөрү колдонулат.
3. ТИРИЧИЛИКТИН ОРГАНИКАЛЫК КОМПОНЕНТТЕРИ
Тирүү организмдер негизинен суудан жана органикалык заттардан турат. Органикалык заттардын негизин көмүртек түзөт. Көмүртек атому башка атомдор менен бекем байланышып, татаал молекулаларды пайда кыла алат. Организмдеги негизги органикалык заттарга углеводдор, майлар, белоктор жана нуклеин кислоталары кирет. Нуклеин кислоталары жогоруда каралды, эми углеводдор, майлар жана белокторго токтолобуз.
3.1. Углеводдор
Углеводдор — курамында көмүртек, суутек жана кычкылтек бар органикалык заттар. Алардын жалпы формуласы көбүнчө \(C_n(H_2O)_m\) түрүндө берилет. Бирок бул формула бардык углеводдорго так туура келе бербейт. Углеводдор организмдин энергия алуусунда жана түзүлүшүндө маанилүү роль ойнойт.
Углеводдор үч негизги топко бөлүнөт:
- Моносахариддер — жөнөкөй канттар. Мисалы, глюкоза \(C_6H_{12}O_6\), фруктоза, рибоза, дезоксирибоза. Глюкоза клеткалык дем алууда энергия булагы болот.
- Дисахариддер — эки моносахаридден турат. Мисалы, сахароза (кант), лактоза (сүт канты), мальтоза.
- Полисахариддер — көп моносахаридден турган чоң молекулалар. Мисалы, крахмал, гликоген, целлюлоза, хитин.
Углеводдордун негизги кызматтары:
- энергетикалык — глюкоза клеткада ажырап, энергия бөлүп чыгарат;
- кампалык — өсүмдүктөрдө крахмал, жаныбарларда гликоген түрүндө сакталат;
- түзүлүштүк — өсүмдүктөрдүн клетка кабыкчасында целлюлоза, козу карындарда жана муунак буттууларда хитин;
- коргоочу жана таанып билүүчү — клетка бетиндеги гликопротеиддер жана гликолипиддер клеткалардын өз ара таанылышына катышат;
- нуклеин кислоталарынын курамы — рибоза РНКга, дезоксирибоза ДНКга кирет.
Адам жана жаныбарлар үчүн глюкоза — эң маанилүү энергия булагы. Краxмалды жана гликогенди организм ферменттердин жардамы менен глюкозага ажыратат. Целлюлоза адамдын ичегисинде толук сиңбейт, бирок тамак сиңирүүгө пайдалуу — ал ичегинин кыймылын жакшыртат. Ошондуктан жашылча, жемиш жана бүтүндөй дан продуктуларынан турган тамак пайдалуу.
Углеводдор көп болуп кетсе, алар майга айланып, организмде запаска сакталышы мүмкүн. Ошондуктан тамактанууда углеводдордун көлөмүнө көңүл буруу керек.
3.2. Майлар
Майлар — сууда эрибеген, органикалык эриткичтерде эриген органикалык заттар. Алардын негизги курамдык бөлүктөрү — глицерин жана май кислоталары. Үч май кислотасы глицерин менен биригип, триглицеридди — табигый майды түзөт. Майлар углеводдорго караганда көбүрөөк энергия берет: 1 г май ажыраганда болжол менен 38 кДж энергия бөлүнөт, ал эми 1 г углевод же белок 17 кДж айланасында энергия берет.
Майлардын түрлөрү:
- нейтралдуу майлар — организмдеги энергиянын запасы;
- фосфолипиддер — клетка мембранасынын негизин түзөт;
- стероиддер — холестерин, жыныс гормондору, кээ бир витаминдер;
- восктор — өсүмдүктөрдүн жана жаныбарлардын коргоочу катмарлары.
Майлардын негизги кызматтары:
- энергетикалык — организмдин негизги энергия запасы;
- кампалык — тери астындагы май катмары түрүндө сакталат;
- жылуулукту сактоо — тери астындагы май дене температурасын кармап турат;
- коргоочу — ички органдарды механикалык жаракаттардан коргойт;
- түзүлүштүк — клетка мембранасынын фосфолипид катмары;
- гормоналдык — стероиддик гормондор майларга байланыштуу;
- витаминдерди эритип берүү — \(A\), \(D\), \(E\), \(K\) витаминдери майда эрийт.
Майлардын ашыкча топтолушу семиздикке, жүрөк-кан тамыр ооруларынын коркунучунун жогорулашына алып келиши мүмкүн. Ошол эле учурда майларды тамактан таптакыр алып салуу туура эмес, анткени алар клетка мембраналарын түзүүгө жана гормондорду өндүрүүгө зарыл. Пайдалуу майлар өсүмдүк майларында, балыктарда жана жаңгактарда кездешет.
3.3. Белоктор
Белоктор — аминокислоталардан турган татаал полимерлер. Белоктордун мономерлери — аминокислоталар. Жаратылышта 20га жакын стандарттуу аминокислота кездешет. Алар бири-бири менен пептид байланышы аркылуу биригип, полипептид чынжырын түзөт. Полипептид чынжырынын белгилүү касиеттерге ээ болуп, мейкиндикте белгилүү формага келиши белок деп аталат.
Белоктун түзүлүшүнүн төрт деңгээли бар:
- Биринчилик түзүлүш — аминокислоталардын ирети. Бул маалымат ДНКда жазылган.
- Экинчилик түзүлүш — чынжырдын спираль же бүктөлгөн катмар түрүндө жайгашуусу.
- Үчүнчүлүк түзүлүш — бүтүндөй молекуланын мейкиндиктеги үч өлчөмдүү формасы.
- Төртүнчүлүк түзүлүш — бир нече полипептид чынжырынын биригип, бир татаал белокту түзүшү. Мисалы, гемоглобин.
Белоктордун кызматтары ар түрдүү:
- каталитикалык — ферменттер зат алмашуу реакцияларын тездетет;
- түзүлүштүк — коллаген, кератин, фибрин ткань жана органдарды түзүүгө катышат;
- транспорттук — гемоглобин кычкылтекти ташыйт;
- коргоочу — антителолор инфекцияларга каршы күрөшөт;
- кыймылдаткыч — актин жана миозин булчуңдардын кыскарышында катышат;
- гормоналдык жана жөнгө салуучу — инсулин канттын деңгээлин жөнгө салат;
- энергетикалык — акыркы учурда, углевод жана май жетишпегенде, белоктор да энергия булагы болушу мүмкүн;
- рецептордук — клеткалар сырткы сигналдарды кабыл алат.
Белоктордун түзүлүшү айлана-чөйрөнүн таасиринен бузулушу мүмкүн. Жогорку температура, кислоталар, щелочтор, оор металл туздары жана башка факторлор белоктун мейкиндик түзүлүшүн бузат. Бул кубулуш денатурация деп аталат. Денатурацияда белоктун биринчилик түзүлүшү сакталышы мүмкүн, бирок ал өзүнүн биологиялык кызматын аткара албай калат. Мисалы, жумуртканын агы ысыганда ак түскө айланып, кайра мурунку касиетине келбейт. Бул денатурациянын көрүнүшү.
Белоктор организм үчүн курулуш материалы гана эмес, бардык тиричилик процесстерин башкаруучу жана тездетүүчү заттар. Ошондуктан белокту тамак-аш менен жетиштүү алуу өтө маанилүү. Белоктун булактары: эт, балык, сүт, жумуртка, буурчак, жаңгак жана дан продуктулары.
3.4. Органикалык заттардын өз ара байланышы
Углеводдор, майлар жана белоктор организмде өз-өзүнчө изоляцияланган түрдө иштебейт. Алар тыгыз байланышта. Углеводдор жана майлар энергия булагы болуп, белоктордун, нуклеин кислоталарынын жана башка заттардын синтези үчүн шарт түзөт. Белоктор-ферменттер углеводдордун, майлардын жана белоктордун өзүнүн ажыроо жана синтез процесстерин тездетет. ДНКдагы маалымат белоктордун курамын аныктайт, ал эми белоктор организмдин бардык функцияларын аткарууга жардам берет.
Ошентип, углеводдор, майлар жана белоктор — тиричиликтин материалдык жана энергетикалык негизи. Алардын өз ара аракеттенүүсү зат алмашууну, өсүүнү, өнүгүүнү жана тукум куучулуктун ишке ашырылышын камсыз кылат.
| Органикалык зат | Негизги мономерлери/курамы | Негизги кызматтары |
|---|---|---|
| Углеводдор | Глюкоза, рибоза, фруктоза ж.б. | Энергия, кампа, түзүлүш, клетканы таануу |
| Майлар | Глицерин жана май кислоталары | Энергия запасы, мембрана, жылуулукту сактоо, гормондор |
| Белоктор | Аминокислоталар | Фермент, түзүлүш, транспорт, коргоо, кыймыл, жөнгө салуу |
КОРУТУНДУ
Тукум куучулук, ДНК жана тиричиликтин органикалык компоненттери биологиядагы эң маанилүү түшүнүктөрдүн катарына кирет. Тукум куучулук организмдин белгилеринин муундан муунга өтүшүн камсыз кылат. Анын материалдык негизи — ДНК. ДНКда организмдин өнүгүшү жана иши жөнүндөгү маалымат нуклеотиддердин ирети түрүндө сакталат. Бул маалымат репликация аркылуу көчүрүлүп, клеткадан клеткага, муундан муунга өтөт. Ошондой эле ДНКнын маалыматы боюнча белоктор синтезделет.
Тиричиликтин органикалык компоненттери — углеводдор, майлар жана белоктор — организмдин түзүлүшүн жана зат алмашуусун камсыз кылат. Углеводдор энергиянын негизги булагы жана түзүлүштүк компонент болуп саналат. Майлар энергияны запастайт, клетка мембранасын түзөт жана организмди коргойт. Белоктор ферменттик, түзүлүштүк, транспорттук, коргоочу жана башка көптөгөн кызматтарды аткарат. Бул заттар өз ара тыгыз байланышта иштеп, организмдин бир бүтүн система катары жашоосун камсыз кылат.
Демек, тукум куучулукту жана ДНКны түшүнүү — организмдердин белгилеринин кантип сакталып жана өзгөрүп турганын түшүнүү дегенди билдирет. Ал эми органикалык заттардын курамын жана кызматтарын билүү — туура тамактануу, ден соолукту сактоо, ооруларды алдын алуу жана биологиялык процесстерди түшүнүү үчүн зарыл. Бул темалар медицинада, айыл чарбада, биотехнологияда жана экологияда кеңири колдонулат.
КОЛДОНУЛГАН АДАБИЯТТАР
- Биология: 9-класс үчүн окуу китеби. — Бишкек: Мектеп, 2020.
- Жалпы биологиянын негиздери: окуу куралы. — Бишкек, 2018.
- Биология боюнча мектептик энциклопедия. — Бишкек, 2019.
- Тукум куучулук жана селекция боюнча кошумча материалдар. — Бишкек, 2021.
- Биология боюнча электрондук билим берүү ресурстары, 2024–2025-жылдар.
Эскертүү: адабияттардын тизмесин мугалим талап кылган так булактарга ылайыктап алмаштырсаң болот. Рефераттын негизги тексти даяр; ага өз мектебиңдин аталышын, аты-жөнүңдү жана окуу жылын жазуу гана керек.
