108. Спісаны тэкст:
З-пад шырокага каменя выбягае празрысты струменьчык. Крышталёвая чысціня крыніцы бурчыць па выпуклых шчоках валуна і хаваецца ў пясочку. Быццам хтосьці гуляе з тым струменьчыкам, і ён вырываецца стрымгалоў з-пад каменя, гарэзіць крыху і зноў хаваецца. Бліскучыя пясчынкі рухаюцца, мітусяцца ў струменьчыку, нібы жучкі, падскокваюць і ападаюць уніз.
Стыль і тып: мастацкі; апісанне прыроды з элементамі апавядання. Гэта пацвярджаюць эпітэты («празрысты», «крышталёвая», «бліскучыя»), увасабленне («гуляе», «гарэзіць», «хаваецца»), параўнанне («нібы жучкі») і шматлікія дзеясловы руху.
Марфалагічны разбор:
Выбягае — дзеяслоў (што робіць?). Пач. ф. — выбягаць. Паст.: незакончанае трыванне, незваротны, непераходны, I спражэнне. Непаст.: абвесны лад, цяперашні час, 3-я асоба, адзіночны лік. У сказе — выказнік.
Хаваецца — дзеяслоў (што робіць?). Пач. ф. — хавацца. Паст.: незакончанае трыванне, зваротны, непераходны, I спражэнне. Непаст.: абвесны лад, цяперашні час, 3-я асоба, адзіночны лік. У сказе — выказнік.
Рухаюцца — дзеяслоў (што робяць?). Пач. ф. — рухацца. Паст.: незакончанае трыванне, зваротны, непераходны, I спражэнне. Непаст.: абвесны лад, цяперашні час, 3-я асоба, множны лік. У сказе — выказнік.
