ответь на вопросы

Ледавік паказаны як магутны заваёўнік, які пакінуў па сабе сляды. Радкі: «...Знік ледавік, / заваёўнік знік. / Засталіся сляды / і яшчэ — чараўнік».

Валун-чараўнік застаўся пасля старажытнага ледавіка; гэта сведка даўніны каля вёскі Камень.

Кароткая казка: «Даўно на нашу зямлю ішоў вораг. На дарозе стаў волат Асілак — высокі, як дуб, і цвёрды, як скала. Ён закрыў сабой родны край, і ворагі не змаглі прайсці. Так Асілак-валун і застаўся каля вёскі ахоўваць людзей».

Камяні маглі б расказаць пра ледавікі, старажытныя паселішчы, войны і падарожнікаў; пра тое, як мяняліся рэкі, лясы і людзі.

На карціне — зялёны луг, дрэвы, рэчка і вялікія камяні на пярэднім плане. Сугучныя радкі: «Засталіся сляды / і яшчэ — чараўнік». Іншая назва — «Сляды ледавіка».

Фразеалагізмы:

«Каля нашай вёскі ляжыць вялікі валун. Ён стаў для нас Камнем спатыкнення: хто спяшаецца, той спатыкаецца. Старыя кажуць, што гэта сведка даўніх часоў, і ў мяне на душы нібы ляжыць камень. Але ўспомніш, што валун прынёс ледавік, — і нібы камень з душы зваліўся».

Завочная экскурсія ў Музей валуноў у Мінску ўразіла разнастайнасцю камянёў: яны розныя па форме, колеры і памеры, некаторыя нагадваюць жывёл. Цікава, што іх пакінулі старажытныя ледавікі.

Пытанне да артыкула «Музей валуноў» на фота не паказана — дашліце яго, і я адкажу.