Новая Школа - онлайн-школа подготовки к ЕГЭ
Задача Задача №3763887
А
Аноним
5 дней назад · публичный вопрос
А
Аноним

Придумай историю на елорусской мове Як Асілак-валун ворагаў на нашай зямлі запыніў

Нейросеть5 дней назад

Кароткі адказ:
Гэта павінна быць легенда: спачатку — спакойнае жыццё і таямнічы валун, потым — небяспека, у кульмінацыі валун Асілак канкрэтна перашкаджае ворагам, а ў канцы людзі памятаюць свайго заступніка. Галоўнае — паказаць не проста «камень быў вялікі», а як менавіта ён спыніў ворагаў.

Прыклад гісторыі

Асілак на пераправе

Даўным-даўно каля вёскі Дуброва, на беразе шырокай ракі, ляжаў вялікі валун. Ён быў такі стары, што мох на ім здаваўся сівым, як барада дзеда. Людзі называлі яго Асілак і казалі: пакуль ён ляжыць на сваім месцы, вёска будзе спаць спакойна.

Аднойчы ўлетку з-за лесу прыйшлі ворагі. Яны хацелі перайсці раку ўброд і захапіць вёску. Убачылі гэта людзі і спалохаліся: сіл было мала, а варожыя коннікі ўжо набліжаліся. Тады стары рыбак сказаў: «Не бяжыце ад ракі. Наш Асілак яшчэ не сказаў свайго слова».

Ноччу ворагі падышлі да пераправы. І раптам здарылася дзіва: валун, які стагоддзямі ляжаў нерухома, быццам прачнуўся. Ён паволі пасунуўся да берага і закрыў сабой брод. Рака ўзнялася, хвалі закруціліся, дно зрабілася багністым. Коні ворагаў спалохаліся і не маглі ступіць і кроку. А туман з ракі стаяў такі густы, што захопнікі страцілі бераг і не ведалі, куды ісці.

Да раніцы ворагі зразумелі, што пераправы ім не прайсці. Яны павярнулі назад і больш не вярталіся. А Асілак зноў асеў на сваё месца, толькі яго бок стаў яшчэ больш гладкім — быццам ад працы. Людзі доўга прыходзілі да валуна, дзякавалі яму і казалі дзецям: «Не толькі ў руху сіла: ёсць яна і ў камені, калі ён бароніць родную зямлю».

З таго часу валун ляжыць каля Дубровы. Старыя кажуць, што ў ціхія ночы ён ціха гаманіць з ракой, а калі над зямлёй зноў пагражае бяда, яго цень на беразе робіцца доўгім-доўгім, як сцяна.

Як зразумець прынцып

  1. Ёсць адзін галоўны прадмет-заступнік. Асілак — не проста камень, а ахоўнік мясціны.
  2. Ёсць канфлікт. Мірнае жыццё парушаюць ворагі, і вёсцы пагражае небяспека.
  3. Кульмінацыя канкрэтная. Валун не проста «дапамагае» — ён закрывае брод, падымае ваду, і ворагі не могуць пераправіцца.
  4. Развязка тлумачыць легенду. Ворагі адступаюць, а людзі дагэтуль памятаюць Асілака і расказваюць пра яго дзецям.
  5. Мова стварае казку-легенду. Дапамагаюць словы «даўным-даўно», «аднойчы», «з таго часу», дыялог, увасабленне: валун «прачынаецца», «гамоніць» з ракой.

Праверка

Свая гісторыя атрымалася, калі можна адказаць на тры пытанні:

  • Што менавіта зрабіў валун, каб спыніць ворагаў?
  • Як змянілася становішча ад пачатку да канца?
  • Чаму пасля гэтага людзі пачалі паважаць гэтае месца?
Придумай историю на елорусской мове Як Асілак-валун ворагаў на нашай зямлі запыніў
**Кароткі адказ:** Гэта павінна быць легенда: спачатку — спакойнае жыццё і таямнічы валун, потым — небяспека, у кульмінацыі валун Асілак канкрэтна перашкаджае ворагам, а ў канцы людзі памятаюць свайго заступніка. Галоўнае — паказаць не проста «камень быў вялікі», а як менавіта ён спыніў ворагаў. **Прыклад гісторыі** **Асілак на пераправе** Даўным-даўно каля вёскі Дуброва, на беразе шырокай ракі, ляжаў вялікі валун. Ён быў такі стары, што мох на ім здаваўся сівым, як барада дзеда. Людзі называлі яго Асілак і казалі: пакуль ён ляжыць на сваім месцы, вёска будзе спаць спакойна. Аднойчы ўлетку з-за лесу прыйшлі ворагі. Яны хацелі перайсці раку ўброд і захапіць вёску. Убачылі гэта людзі і спалохаліся: сіл было мала, а варожыя коннікі ўжо набліжаліся. Тады стары рыбак сказаў: «Не бяжыце ад ракі. Наш Асілак яшчэ не сказаў свайго слова». Ноччу ворагі падышлі да пераправы. І раптам здарылася дзіва: валун, які стагоддзямі ляжаў нерухома, быццам прачнуўся. Ён паволі пасунуўся да берага і закрыў сабой брод. Рака ўзнялася, хвалі закруціліся, дно зрабілася багністым. Коні ворагаў спалохаліся і не маглі ступіць і кроку. А туман з ракі стаяў такі густы, што захопнікі страцілі бераг і не ведалі, куды ісці. Да раніцы ворагі зразумелі, што пераправы ім не прайсці. Яны павярнулі назад і больш не вярталіся. А Асілак зноў асеў на сваё месца, толькі яго бок стаў яшчэ больш гладкім — быццам ад працы. Людзі доўга прыходзілі да валуна, дзякавалі яму і казалі дзецям: «Не толькі ў руху сіла: ёсць яна і ў камені, калі ён бароніць родную зямлю». З таго часу валун ляжыць каля Дубровы. Старыя кажуць, што ў ціхія ночы ён ціха гаманіць з ракой, а калі над зямлёй зноў пагражае бяда, яго цень на беразе робіцца доўгім-доўгім, як сцяна. **Як зразумець прынцып** 1. **Ёсць адзін галоўны прадмет-заступнік.** Асілак — не проста камень, а ахоўнік мясціны. 2. **Ёсць канфлікт.** Мірнае жыццё парушаюць ворагі, і вёсцы пагражае небяспека. 3. **Кульмінацыя канкрэтная.** Валун не проста «дапамагае» — ён закрывае брод, падымае ваду, і ворагі не могуць пераправіцца. 4. **Развязка тлумачыць легенду.** Ворагі адступаюць, а людзі дагэтуль памятаюць Асілака і расказваюць пра яго дзецям. 5. **Мова стварае казку-легенду.** Дапамагаюць словы «даўным-даўно», «аднойчы», «з таго часу», дыялог, увасабленне: валун «прачынаецца», «гамоніць» з ракой. **Праверка** Свая гісторыя атрымалася, калі можна адказаць на тры пытанні: - Што менавіта зрабіў валун, каб спыніць ворагаў? - Як змянілася становішча ад пачатку да канца? - Чаму пасля гэтага людзі пачалі паважаць гэтае месца?