Ҷавоби кӯтоҳ — намунаи тақриз:
2. «Аҷойибот» — аз «Афсонаҳои халқи тоҷик»
- Мазмуни афсона. Афсонаҳои халқии тоҷикӣ дар бораи воқеаҳои аҷиб, қаҳрамонони ғайриоддӣ ва ҳодисаҳои шавқовар нақл мекунанд. Дар онҳо ҳаёти халқ, орзуву умед ва тасаввуроти онҳо инъикос ёфтааст.
- Ғояи асосӣ. Муаллиф аҳамияти оила, одобу ахлоқ, меҳрубонӣ ва эҳтироми падару модар, бобою бибиро нишон медиҳад.
- Хулоса. Ҳар як хонанда бояд калонсолонро эҳтиром кунад, ба суханони падару модар гӯш диҳад ва анъанаҳои неки оиларо нигоҳ дорад.
Принципи иҷро: тақриз аз се қисм иборат аст: аввал мазмун — дар асар чӣ нақл мешавад; баъд ғоя — муаллиф чӣ фикр ё сабақ медиҳад; дар охир хулоса — хонанда чӣ мефаҳмад ва чӣ бояд кунад. Барои афсонаи дигар ҳамин тартибро нигоҳ доред.
Санҷиш: ҳар се қисм мавҷуданд ва пайиҳам мераванд: мазмун → ғоя → хулоса.
