Кароткі адказ — гатовы тэкст:
Хто не любіць загадкі? Усе любяць. Добра ў вольную часіну падумаць, уцяміць і разгадаць, пра што ў іх гаворыцца. А ўсе загадкі складаюцца з хітрых слоў. Вось паслухайце: «Сам у ботах, а хаджу на галаве. Хто гэты дзівак і штукар?» Не спяшайцеся з адказам. Калі адгадалі правільна — адкажыце.
Характарыстыка сказаў:
- Хто не любіць загадкі? — пытальны, неклічны.
- Усе любяць. — апавядальны, неклічны.
- Добра ў вольную часіну падумаць, уцяміць і разгадаць, пра што ў іх гаворыцца. — апавядальны, неклічны.
- А ўсе загадкі складаюцца з хітрых слоў. — апавядальны, неклічны.
- «Сам у ботах, а хаджу на галаве. — апавядальны, неклічны.
- Хто гэты дзівак і штукар?» — пытальны, неклічны.
- Не спяшайцеся з адказам. — пабуджальны, неклічны.
- Калі адгадалі правільна — адкажыце. — пабуджальны, неклічны.
Словы аўтара «Вось паслухайце» уводзяць простую мову; калі іх трэба ахарактарызаваць асобна, яны маюць пабуджальнае значэнне і з’яўляюцца неклічнымі.
Словы з тэксту:
а) уцяміць — здагадацца, зразумець сэнс; б) дзівак — чалавек з незвычайнымі поглядамі, арыгінал; в) штукар — выдумшчык, жартаўнік.
Як разважаць:
- Мяжа сказа — там, дзе заканчваецца думка.
- Калі сказ змяшчае пытанне — ставім ?; калі паведамленне або загад — кропку; калі просьба ці загад — сказ пабуджальны.
- У тэксце няма клічнікаў, таму ўсе сказы неклічныя.
- У цытаце дзве самастойныя думкі: пасля «галаве» — кропка, пасля «штукар» — пытальнік унутры лапак. Пасля закрывальных лапак кропку не ставім.
