Новая Школа - онлайн-школа подготовки к ЕГЭ
Задача Задача №3794163
А
Аноним
16 часов назад · публичный вопрос
А
Аноним

139. Ответьте на вопросы. «Тонкие» вопросы 1. Согласны ли вы с тем, что в стихотворении можно выделить две части?

Запрос пользователя

Реши задание на изображении

Ответ нейросети
16 часов назад

Коротко. Это стихотворение Н. А. Заболоцкого «О красоте человеческих лиц». В нём действительно две части: первая — «галерея» разных лиц, вторая — тёплый образ маленькой хижины и девушки. Главная мысль: внешняя пышность и правильность черт — ещё не красота; важнее внутренняя, духовная жизнь человека.

«Тонкие» вопросы

  1. Да, можно. Первая часть — от «Есть лица, подобные пышным портретам…» до слов «…никто не живёт и не смотрит в окно». Вторая начинается с «Но малую хижину знал я когда-то…».
  2. Первая часть заканчивается строкой: «Иные — как башни, в которых давно / Никто не живёт и не смотрит в окно».
  3. Лица сравниваются с лачугами, темницей, башнями и маленькой хижиной. Портреты — тоже образ «внешнего фасада», но не постройки.
  4. Да. Люди с «мёртвыми» лицами закрыты от мира, как темница; лирическому герою они духовно не близки.
  5. Радостное, живое настроение создают слова о девушке: «…из дверей её вдаль / Шла девушка в лёгком платье».
  6. Вторая часть начинается со строки: «Но малую хижину знал я когда-то…»
  7. Настроение меняют слова и эпитеты: сначала «холодные», «мёртвые», затем «малая», «неказиста», «не пуста», «лёгком». Холод сменяется теплом.
  8. Поэт завершает словами: «Шла девушка в лёгком платье».
  9. Согласен с основной мыслью: внутреннее состояние человека часто проявляется во взгляде и выражении лица. Но слово «всегда» слишком категорично: внешность может обманывать. Поэт говорит об идеале, а не о строгом законе.

«Толстые» вопросы

  1. «Пышный портрет» — красивый, нарядный, но статичный, «парадный». Эпитет «пышный» подчёркивает внешний блеск. Поэту важно показать: за красивой «оболочкой» может не быть живой души. Это нужно для контраста с тёплой хижиной.
  2. «Жалкие лачуги» — бедные, тёмные, тесные. Сравнение говорит о приземлённом, ограниченном внутреннем мире, о бытовой суете и отсутствии духовного света. Лицо кажется запущенным и неприветливым.
  3. Эпитет «жалкие» нужен, чтобы вызвать неприятие и ярче оттенить настоящую красоту. Это оценка не внешней бедности, а духовной скудости; поэт готовит антитезу.
  4. «Лица-башни» — замкнутые, гордые, пустые: в них «никто не живёт». «Лица-темницы» — холодные, скрытные, отгороженные от людей. Автор относится к ним отстранённо, без тепла; они не близки ему.
  5. Антитеза — противопоставление первой и второй частей и самих образов: пышные портреты, лачуги, темницы, пустые башни — и простая, живая, тёплая хижина с девушкой. Это также противопоставление внешнего и внутреннего, холода и тепла, закрытости и открытости.
  6. Хижина неказиста снаружи, но «не пуста» внутри: в ней есть жизнь, тепло, человеческое чувство. Свет здесь — метафора внутренней красоты, а не богатства.
  7. Такие лица говорят о простоте, искренности, открытости миру. «Дыхание весеннего дня» — образ свежести, надежды, душевной теплоты; это дороже внешней парадности.
  8. Да. Финал с девушкой в лёгком платье подтверждает мысль: настоящая красота — живая, внутренняя, она проявляется в человеке, а не в «раме» и не в пышности.
  9. Да, в жизни мы узнаём такие типы: у доброго, открытого человека часто тёплый взгляд и спокойное лицо; у замкнутого — холодное выражение. Но судить только по лицу нельзя: человека нужно узнать по поступкам.

Как рассуждать на похожем задании: найди смысловую границу — её часто подсказывает союз «но»; каждый образ переводи в качество: портрет → внешний блеск, лачуга → бедность духа, темница → закрытость, хижина → живое тепло. Любой вывод подкрепляй цитатой.

Проверка: граница частей проходит после слов «…никто не живёт и не смотрит в окно», вторая часть начинается с «Но малую хижину…», а финал — «Шла девушка в лёгком платье». Эти ориентиры помогают не уйти от текста.

Обсуждение

11 сообщений
А
Аноним

Қысқа

Нейросеть16 часов назад

Қысқаша жауап:

  • Екі бөлік: біріншісі «...никто не живёт и не смотрит в окно» деген жерде бітеді, екіншісі «Но малую хижину знал я когда-то...» деп басталады.
  • Бейнелер: пышный портрет, лачуга, темница, башня — сыртқы жылтыр немесе жансыздық; ал хижина — қарапайым, бірақ тірі, жылы жан.
  • Негізгі ой: нағыз сұлулық — сыртқы әсемдікте емес, адамның ішкі рухани өмірінде.
  • Антитеза: суық/бос/жабық бейнелер — жылы, ашық, тірі хижинаға қарсы қойылады.
  • Финал: «Шла девушка в лёгком платье» — өмірдің, жылудың, ішкі сұлулықтың символы.
А
Аноним

Дәптерге жазатындай

Нейросеть16 часов назад

Н. А. Заболоцкий. «О красоте человеческих лиц» — дәптерге:

  1. Тақырып: адамның сыртқы және ішкі сұлулығы.
  2. Композиция: екі бөлік. 1-бөлік — «…никто не живёт и не смотрит в окно» дейін; 2-бөлік «Но малую хижину знал я когда-то…» деп басталады.
  3. Бейнелер: пышные портреты, жалкие лачуги, темница, башни — суық, жансыз, жабық; малая хижина — жылы, тірі, ашық.
  4. Эпитеттер: «пышный», «жалкие», «холодные» → «малая», «неказиста», «не пуста», «в лёгком»: суықтан жылуға ауысу.
  5. Антитеза: сыртқы әсемдік — ішкі сұлулыққа, суық — жылуға қарсы қойылады.
  6. Негізгі ой: нағыз сұлулық — адамның рухани өмірі, жан жылуы; ол жүзден, көзқарастан көрінеді.
  7. Финал: «Шла девушка в лёгком платье» — тірі өмірдің, жылылықтың символы.
  8. Қорытынды: адамды тек сыртқы кейпіне қарап бағалауға болмайды.

Керек болса, осыны әр сұраққа жеке-жеке қысқа жауап түрінде де жазып беремін.

А
Аноним

Орысша нақты қысқа ләптерге көшіріп жазуға ынғацлы болсын

Нейросеть16 часов назад

Н. А. Заболоцкий. «О красоте человеческих лиц» — краткие ответы (для тетради)

Тонкие вопросы

  1. Да, две части: первая — до слов «…никто не живёт и не смотрит в окно», вторая — с «Но малую хижину знал я когда-то…».
  2. «Иные — как башни, в которых давно / Никто не живёт и не смотрит в окно».
  3. С лачугами, темницей, башнями и маленькой хижиной (а также с пышными портретами).
  4. Да: такие лица закрыты, как темница, и духовно далеки от героя.
  5. Радость создают слова о девушке: «Шла девушка в лёгком платье».
  6. «Но малую хижину знал я когда-то…»
  7. Эпитеты «холодные», «мёртвые» сменяются словами «малая», «неказиста», «не пуста», «в лёгком»: холод уступает теплу.
  8. «Шла девушка в лёгком платье».
  9. Согласен: внутреннее состояние видно во взгляде, но внешность может обманывать.

Толстые вопросы

  1. «Пышный портрет» — нарядный, парадный, но безжизненный; эпитет подчёркивает внешний блеск и нужен для контраста с живой хижиной.
  2. «Жалкие лачуги» — бедные, тесные, приземлённые: душа закрыта для света.
  3. «Жалкие» — оценка духовной скудости; эпитет оттеняет настоящую красоту.
  4. Башни — гордые и пустые, темницы — замкнутые и холодные; автор относится к ним отстранённо.
  5. Антитеза: пышные портреты, лачуги, темницы, башни — и тёплая хижина с девушкой; внешнее противопоставлено внутреннему.
  6. Хижина неказиста снаружи, но «не пуста»: в ней живёт душа и тепло.
  7. Простота, искренность, открытость; «дыхание весеннего дня» — свежесть и надежда.
  8. Да: финал подтверждает, что настоящая красота — живая, внутренняя.
  9. Да: у доброго человека обычно тёплый взгляд, но судить надо по поступкам.
А
Аноним

Аудао

Нейросеть16 часов назад

Н. А. Заболоцкий. «О красоте человеческих лиц» — дәптерге қысқа жауаптар (қазақша)

Жұқа сұрақтар

  1. Иә, екі бөлік: біріншісі «…никто не живёт и не смотрит в окно» деген жерде бітеді, екіншісі «Но малую хижину знал я когда-то…» деп басталады.
  2. «Иные — как башни, в которых давно / Никто не живёт и не смотрит в окно».
  3. Лачуга, темница, башня және кішкентай хижинамен (сондай-ақ пышный портретпен) салыстырылады.
  4. Иә: мұндай жүздер темницадай жабық, лирикалық кейіпкерге рухани жақын емес.
  5. Қуаныш сезімін қыз туралы жолдар тудырады: «Шла девушка в лёгком платье».
  6. «Но малую хижину знал я когда-то…»
  7. «Холодные», «мёртвые» эпитеттерінің орнына «малая», «неказиста», «не пуста», «в лёгком» сөздері келеді: суық жылылыққа орын береді.
  8. «Шла девушка в лёгком платье».
  9. Келісемін: ішкі күй көзқарастан көрінеді, бірақ сыртқы кейіп алдауы мүмкін.

Қалың сұрақтар

  1. «Пышный портрет» — сәнді, салтанатты, бірақ жансыз; эпитет сыртқы жылтырды көрсетеді және тірі хижинамен контраст үшін керек.
  2. «Жалкие лачуги» — кедей, тар, тұрмыстық: жан жарыққа жабық.
  3. «Жалкие» — рухани кедейліктің бағасы; эпитет нағыз сұлулықты айқындайды.
  4. Башнялар — тәкаппар әрі бос, темницалар — жабық әрі суық; автор оларға суық қарайды.
  5. Антитеза: пышный портреттер, лачугалар, темницалар, башнялар — және қызбен бірге жылы хижина; сыртқы ішкіге қарсы қойылады.
  6. Хижина сыртынан жайсыз, бірақ «не пуста»: ішінде жан мен жылу бар.
  7. Қарапайымдылық, шынайылық, ашықтық; «дыхание весеннего дня» — жаңалық пен үміт.
  8. Иә: финал нағыз сұлулық тірі, ішкі сұлулық екенін растайды.
  9. Иә: жақсы адамның көзқарасы жылы болады, бірақ ісі бойынша бағалау керек.
А
Аноним

Нақты аударш қазақшаға

Нейросеть16 часов назад

Н. А. Заболоцкий. «О красоте человеческих лиц» — дәптерге арналған қысқа жауаптар

Өлең жолдары түпнұсқаша (орысша) қалдырылды.

Жұқа сұрақтар

  1. Иә, өлеңді екі бөлікке бөлуге болады: біріншісі «…никто не живёт и не смотрит в окно» деген жолдармен аяқталады, екіншісі «Но малую хижину знал я когда-то…» деп басталады.
  2. Бірінші бөлік «Иные — как башни, в которых давно / Никто не живёт и не смотрит в окно» деген жолдармен бітеді.
  3. Адам жүзі лачугамен, темницамен, башнямен және кішкентай хижинамен салыстырылады (сондай-ақ «пышные портреты» бейнесі бар).
  4. Иә. «Мёртвые» жүзді адамдар темницадай жабық, олар лирикалық кейіпкерге рухани жақын емес.
  5. Қуанышты, тірі көңіл-күйді қыз туралы жолдар тудырады: «Шла девушка в лёгком платье».
  6. Екінші бөлік «Но малую хижину знал я когда-то…» деген жолдан басталады.
  7. Көңіл-күйді сөздер мен эпитеттер өзгертеді: әуелі «холодные», «мёртвые», сонан соң «малая», «неказиста», «не пуста», «в лёгком». Суық жылылыққа ауысады.
  8. Ақын өлеңді «Шла девушка в лёгком платье» деген жолдармен аяқтайды.
  9. Негізгі оймен келісемін: адамның ішкі күйі көбіне көзқарасынан, жүз әлпетінен көрінеді. Бірақ «әрдайым» деген тым категориялы: сыртқы кейіп алдауы мүмкін. Ақын заңдылық емес, идеал туралы айтады.

Қалың сұрақтар

  1. «Пышный портрет» — әдемі, сәнді, бірақ қозғалыссыз, «салтанатты». «Пышный» эпитеті сыртқы жылтырды айқындайды. Ақынға әдемі «қабықтың» астарында тірі жан болмауы мүмкін екенін көрсету маңызды — бұл жылы хижинамен контраст үшін қажет.
  2. «Жалкие лачуги» — кедей, қараңғы, тар. Бұл салыстыру жердегі, шектеулі ішкі әлемді, тұрмыстық бейнетті және рухани жарықтың жоқтығын білдіреді. Жүз қараусыз, жылы емес көрінеді.
  3. «Жалкие» эпитеті қабылдамаушылық тудырып, нағыз сұлулықты айқын көрсету үшін қажет. Бұл сыртқы кедейлікке емес, рухани кедейлікке берілген баға; ақын антитезаға дайындайды.
  4. «Башня-жүздер» — жабық, тәкаппар, бос: оларда «ешкім тұрмайды». «Темница-жүздер» — суық, жасырын, адамдардан бөлінген. Автор оларға алыстан, жылусыз қарайды; олар оған жақын емес.
  5. Антитеза — бірінші және екінші бөліктердің, сондай-ақ бейнелердің өзара қарсы қойылуы: пышные портреттер, лачугалар, темницалар, бос башнялар — және қарапайым, тірі, жылы хижина мен қыз. Бұл сонымен қатар сыртқы мен ішкінің, суық пен жылудың, жабықтық пен ашықтықтың қарсы қойылуы.
  6. Хижина сыртынан жайсыз, бірақ іші «бос емес»: онда өмір, жылу, адамдық сезім бар. Мұндағы жарық — байлықтың емес, ішкі сұлулықтың метафорасы.
  7. Мұндай жүздер қарапайымдылық, шынайылық, әлемге ашықтық туралы айтады. «Дыхание весеннего дня» — жаңалық, үміт, жан жылуы бейнесі; бұл сыртқы салтанаттан қымбат.
  8. Иә. Лёгкое платье киген қыз туралы финал ойды растайды: нағыз сұлулық — тірі, ішкі сұлулық, ол адамнан, «рамадан» емес, көрінеді.
  9. Иә, өмірде мұндай типтерді танимыз: мейірімді, ашық адамның көзқарасы жылы, жүзі тыныш болады; жабық адамның әлпеті суық. Бірақ тек жүзге қарап баға беруге болмайды: адамды ісі арқылы тану керек.
А
Аноним

2.21