Кароткі твор «Лянота — маці ўсіх заганаў»
Лянота — маці ўсіх заганаў. Так кажуць людзі здаўна, і з гэтым цяжка не пагадзіцца.
Лянота — гэта не проста нежаданне працаваць. Яна незаўважна ператварае чалавека ў пасіўнага назіральніка ўласнага жыцця. З-за яе мы адкладваем важныя справы на заўтра, не даводзім пачатае да канца, забываемся пра абяцанні.
Лянота цягне за сабой і іншыя заганы. Хто лянуецца вучыцца, той не паспявае і пачынае хітрыць, спасылацца на іншых. Хто лянуецца дапамагчы блізкім, паступова робіцца эгаістам.
Але лянота — не прысуд. З ёй можна змагацца: пачаць з малога, размеркаваць час, рабіць справу адразу, а не потым. Праца і воля — лепшыя лекары ад ляноты.
Недарма кажуць: «Праца корміць чалавека, а лянота псуе». Кожны дзень — гэта выбар паміж «зраблю» і «пачакаю». І лепш выбраць першае.
Як я будаваў гэты твор
- Тэза — пачатак з прыказкі, якая ўжо змяшчае думку твора.
- Тлумачэнне паняцця — што такое лянота насамрэч (не проста «не хачу», а звычка адкладваць).
- Доказы — два канкрэтныя прыклады: вучоба і дапамога блізкім. Менавіта прыклады робяць твор пераканаўчым, а не проста набор слоў.
- Супрацьпастаўленне — «але лянота — не прысуд»: паказаць шлях выпраўлення.
- Выснова — вяртанне да пачатковай думкі праз прыказку і асабісты выбар.
Праверка: тэма раскрыта (лянота названа прычынай іншых заганаў), ёсць прыклады і выснова, аб'ём — каля 120 слоў, гэта аптымальна для 6 класа.