Новая Школа - онлайн-школа подготовки к ЕГЭ
Задача Задача №3823096
А
Аноним
15 часов назад · публичный вопрос
А
Аноним

Машки 58 ро бо пайвандаки Ки Давом дех Дуруст чумлабанди кун

Ответ нейросети
15 часов назад

Ҷавоби кӯтоҳ

  1. Ба пурсишҳои муаллим хуб ҷавоб додам, ки мавзӯъро пурра фаҳмида будам.
  2. Ин ҳамон китобе аст, ки мо дирӯз дар китобхона меҷустем.
  3. Ба ӯ гуфтанд, ки фардо ба мактаб ҳозир шавад.
  4. Ман барои он омадам, ки ба шумо дар кор кӯмак кунам.
  5. Вай ба мо тарзе нигоҳ кард, ки ҳама хомӯш шуданд.
  6. Хуршед шеърро чунон қироат мекард, ки ҳама бо шавқ гӯш мекарданд.

Чӣ тавр ин кор мекунад

«Ки» — пайвандаки тобеъ: он ҷумлаи пайравро ба ҷумлаи асосӣ мепайвандад. Худи «ки» одатан узви ҷумла нест, танҳо робита месозад (дар ҷумлаи 2 он ҷонишини нисбӣ аст ва ба «китоб» ишора мекунад).

Навъи ҷумлаи пайравро аз калимаи ишоратӣ ё феъли ҷумлаи асосӣ мефаҳмем:

  • ҳамон / он + исм → ҷумлаи пайрави муайянкунанда (2);
  • феъли гӯиш ё фикр: гуфтанд, пурсиданд, фикр карданд → ҷумлаи пайрави пуркунанда (3);
  • барои он → ҷумлаи пайрави мақсад (4);
  • чунон, тарзе → ҷумлаи пайрави тарзи амал ва дараҷа (5, 6);
  • маънои сабаб: хушҳолам, ки..., ҳайронам, ки... → ҷумлаи пайрави сабаб (1). Дар ин ҷо ба ҷои «ки» метавон «зеро ки» ё «чунки»-ро ҳам гузошт — маъно ҳамон сабабиро мерасонад.

Тартиби иҷро

  1. Ҷумлаи асосиро хон: оё он худаш пурра аст? (Ба пурсишҳои муаллим хуб ҷавоб додам — ҳа.)
  2. Калимаи ишоратӣ ё феълро ёб — он навъи ҷумлаи пайравро нишон медиҳад.
  3. Ҷумлаи пайравро нависед, ки феъл (хабар) дошта бошад ва маънои асосиро пурра кунад.
  4. Пеш аз «ки» вергул гузор.

Санҷиш

Ба ҳар ҷумла савол медиҳем ва ҷавобро мебинем: «Ин ҳамон китобе аст — кадом китоб?» → «ки мо дирӯз меҷустем». Ҷавоб мувофиқ аст, пас ҷумла дуруст сохта шудааст. Ҳамин тавр ҷумлаҳои 4 («барои чӣ омадӣ?»), 5 ва 6 («чӣ тавр нигоҳ кард / қироат мекард?») низ тафтиш мешаванд.

Обсуждение

4 сообщения
А
Аноним

Не мисли хонанда навис

Нейросеть15 часов назад

Хуб, ҳамин тавр — мисли навиштани дафтар:

  1. Ба пурсишҳои муаллим хуб ҷавоб додам, ки муаллим аз ҷавобам қаноатманд шуд.
  2. Ин ҳамон китобе аст, ки мо дирӯз дар китобхона меҷустем.
  3. Ба ӯ гуфтанд, ки фардо ба мактаб ҳозир шавад.
  4. Ман барои он омадам, ки ба шумо дар кор кӯмак кунам.
  5. Вай ба мо тарзе нигоҳ кард, ки ҳама хомӯш шуданд.
  6. Хуршед шеърро чунон қироат мекард, ки ҳама бо шавқ гӯш мекарданд.

Ҷумлаҳои 3 ва 6-ро худат навиштаӣ — онҳо дурустанд.

А
Аноним

Бачои чорум ягон дигар хел чумла навис

Нейросеть15 часов назад

Ҷумлаи чорумро иваз мекунем — ҳамон сохтори «барои он ..., ки ...» мемонад, танҳо мақсад дигар мешавад:

4. Ман барои он омадам, ки туро дар тайёр кардани дарсҳо ёрӣ диҳам.

Якчанд варианти дигар, агар ин яке ба ту писанд наояд:

  • Ман барои он омадам, ки китоби навро аз китобхона гирам.
  • Ман барои он омадам, ки бо рафиқам вохӯрам.
  • Ман барои он омадам, ки дар маҷлис иштирок кунам.

Ҳамаашон ҷумлаи пайрави мақсад ҳастанд: калимаи ишоратии «барои он» ба савол «барои чӣ?» ҷавоб медиҳад ва ҷумлаи пайрав низ мақсадро мефаҳмонад. Пеш аз «ки» вергул мегузорӣ.