"Автобусда" мавзусида диалог қуйидагича бўлиши мумкин:
Олим: (Автобусга чиқиб, бўш жой қидириб) Узр, бу ўриндиқ бўшми? Зулайҳо: Ҳа, бўш. Марҳамат, ўтиринг.
(Олим Зулайҳонинг ёнига ўтиради ва автобус йўлга тушади)
Олим: Мен узоқ сафар қилишим керак эди, иложсиз автобусда кетишга тўғри келди. Зулайҳо: Мен ҳам шундай сафарларда автобусни танлайман, қолаверса арзон ва қулай.
Олим: Ростини айтганда, мен ҳаво транспортини маъқул кўраман, аммо баъзан бу ташиш воситасини танлаш мумкин бўлмайди. Зулайҳо: Тўғри айтасиз. Биласизми, мен автобусдаги муҳитни ёқтираман. Ён атрофга қараб саёҳат қилиш, янги одамлар билан танишиш имконияти мавжуд.
Олим: Мен ҳам шу фикрдаман. Мисол учун, ҳозир сиз билан танишиб, суҳбат қураяпмиз. Айтиш мумкинки, ҳар бир мусофир ўз ҳикоясига эга. Зулайҳо: Ёнимизда кимлар бўлишидан қатъи назар, ҳар бир сафар қизиқарли ўтади. Жамоат транспортида юришнинг ўзига хос афзалликлари бор.
Олим: Ҳа, яхши фикр. Ортимизга қараб, ёнимизда ким бўлганини ва қандай қизиқ воқеалар бўлганини хотирласак, ҳамма нарсанинг ўз қиймати бор. Зулайҳо: Албатта. Энг муҳими, биз манзилимизга хавфсиз ва муносиб этиб борсак бўлгани. Умид қиламанки, сизнинг сафарингиз ҳам ёқимли ўтади.
Олим: Раҳмат сизга. Умид қиламанки, сиз ҳам манзилингизга бехатар етиб борасиз ва кунингиз мароқли ўтади. Зулайҳо: Раҳмат, омад сизга ҳам.
(Икковлон суҳбатни давом эттирадилар, автобус йўловчиларни ўз манзиллари томон олиб бораркан, атрофдаги манзаралар билан завқланиб кетишади.)
