Як Глаша выратавала Гошу Жыў у Андрэйкі папугай Гоша. Такі прыгажун! Пярынкі бірузовыя, бліскучыя, галоўка жоўценькая. Доўгі хвост пера- ліваўся рознымі колерамі. Гоша ведаў шмат слоў, і яго загнутая кручком дзюбка амаль не змаўкала. Сядзець у клетцы папугай не любіў. Цэлымі днямі лётаў га- рэза па кватэры і выкрыкваў: Гоша прыгожы! Гоша разумны! Быў у хлопчыка яшчэ кот Макс. Ён цярпець не мог папугая. Гоша гэта ведаў і пабойваўся ката. На дзень нараджэння Андрэйку падарылі канарэйку. Побач з клеткай Гошы паставілі клетку Глашы. Не спадабалася папугаю новая суседка. Надзьмуўся ён і нават гаварыць не хацеў. А Глаша спявала і не звяртала ўвагі на ганарыстага папугая. Засталіся аднойчы Андрэйкавы выхаванцы адны ў кватэры. Гоша сеў на спінку крэсла, стаў чысціць пярынкі. Тут кот і схапіў яго. Гоша пачаў крычаць. Канарэйка спалохалася, заскакала па клетцы, паспрабавала адчыніць дзверцы. Прасунула маленькае крылца праз шчылінку, пачала здымаць кручок. Знясілены папугай ужо ледзь дыхаў у лапах Макса. І раптам нехта дзеўбануў ката ў лоб! Макс завішчаў, аслабіў кіпцюры. Тут Гоша і вырваўся. Падляцеў паскубаны папугай да сваёй выратавальніцы Глашы, апусціў галоўку, стаў кланяцца. З таго часу папугай і канарэйка сябруюць. Гоша нешта рас- казвае Глашы, а яна песні спявае (Паводле Г. Скаржынскай). Напиши пересказ по этому тексту и переведи на белорусский язык
Жил в доме у Андрейки попугай Гоша. Он был такой красивый! Перышки бирюзовые, блестящие, головка желтенькая. Длинный хвост переливался разными цветами. Гоша знал много слов, и его изогнутый клюв почти не молчал. Сидеть в клетке попугай не любил. Целыми днями летал по комнате и кричал: "Гоша красивый! Гоша умный!"
У мальчика был еще кот Макс. Он не мог терпеть попугая. Гоша это знал и боялся кота.
На день рождения Андрейке подарили канарейку. Рядом с клеткой Гоши поставили клетку Глаши. Не понравилась попугаю новая соседка. Возмутился он и даже говорить не хотел. А Глаша пела и не обращала внимания на горделивого попугая.
Однажды остались подопечные Андрейки вдвоем в комнате. Гоша сел на спинку кресла, начал чистить перышки. Тут кот и схватил его. Гоша начал кричать. Канарейка испугалась, запрыгала по клетке, пыталась открыть дверцы. Высунула маленькое крылышко через щель, начала снимать кручок. Изможденный попугай уже едва дышал в лапах Макса. И вдруг кто-то лязнул кота в лоб! Макс завилял, ослабил хватку. Тут Гоша вырвался. Подлетел обездоленный попугай к своей спасительнице Глаше, поклонился.
С того времени попугай и канарейка дружат. Гоша что-то рассказывает Глаше, а она песни поет.
