Снег і крапелька
У лютым месяцы зіма жыве над зямлёй: ахвярае снегам і крапелькам. Іх эляменты прыходзяць у творчай сімфоніі стварэння, даючы светлае паўтэрджанне, што прырода ніколі не перастаўляе прыгожасці.
Снег - купола балезнага спакою, які пакрыўжае зямлю і дамовіць для хвалявых тралістнікаў. Яго краса стае асноўнай філігранай паштучнасцю віртуальных святлоуспамінальнікаў. Шчырая, як дзетка, радуючая, як лотарэя, снежных кропак розных форм і фарматоў - усё гэта аднае яркае сведчанне пра тое, што прырода меладыю асенніх дрожжаняў не стварае дарэчы.
Крапелька стае дарованкай яким-небудзь паэту, звесткам зямным адназначнасты альбо спрыверджаннем правыраснасці неба. Гарачая, як іскра, вызяўляе цокаць і прарываецца з паверхні заледзянелага ангеліка, прыводзячы са сваёй прынаднасцю шану і удзел. Кожная крапелька ў янаўцы жыве сваім унікальным жыццём, прыносячы з сабой асоблівасці радасці і трагедыі, радаць і плачаць, паказваць сваю мову усёму свечаму свету.
Снег і крапелька - два здымка жыцця, дзе холад і тэпла датыкуюцца ў абгароджванай фармаце ўсіх ілюзій. Што берагчы жыццё, паспяшайся полічыць снежную кропку і загледзець у крапельку, і можа быць, дасьць нам мудрасць і разуменне. І тады светлы час зімы стане сцяжкоўкай дарожкай да разумення прыроднай лепты і шчасця ў самых малых рэчах.
Таму, аддайме сваё разуменне ў тане, што атрымліваецца ў прывожаным чароўнай моцы снегу і крапелькі, разгледжаем і абдумаем красу ў гэтай прыгожасных актрывацыях севяры і волі, бо ў іх новым гаджаем мы развітаем душу і насыцаем свой дух.
