"Арал теңізінде туып өссем де дал... осы Жарма бойындағы нар қамыстай қамысты көрген емеспін. Жапониядағы Бамбук орманын көрген жокпыз. Ал, Фенимор Купер романдарындағы кітап бетінен кісі үрейі ұшып отыратын ну камыстар ғана осындай болар- ау деп ойлайсын. Жармадан жүзіп өткен сайын, тап бірі ертеректерде ұшырасатын хикаялы дуниенін кұпия сырына кіріп бара жатқандай боласың. Қалың камыстың эркайсысы кісі білегіндей және көкке шаншылған қамыс басына көзің жетпейді. Осындай ну камысты бір кайык сыйғандай каналмен қақ жарып келе жатасың. Нар камыстың арасына калындап кірген сайын саган өзін де, кайығын да, касындагы кісілер де кораштанып кішірейіп баратады. Мынау ертегі дүниелердегі жалғыз көзді дәудің мекені емес екенін білесің. Адам жейтін алып жыртқыштың бір калтарыста болмаса бір калтарыста калыңды тосып андып тұрмағанын білесін де, бір ғажабы, қашан Сырдарияға жеткенше ну қамыстың көз жетпей карауытып түксиіп тұрған арасына үрейлене карап, жазатайым болмашы бірдеңе сытырласа да шошып кетесің. Сол кезде сен көзін алдына қадап тігіп алған қайыкшының мына ну қамыс арасынан жаңылыспай жол тауып, жарық дүниеге алып шығатынына да күмәнданасың. Жо-жок, мына Жарма бар ма, Арал табиғатының оқшау біткен бір ғажап дүниесі!" мәтінінің жанры қандай?