О чём говориться в этом отрывке : Што ты плачаш па траве і кветках? Адрадзілі ж мы зуброў, баброў ... Ну, а чорны бусел? Вельми рэдкі, А заўсёды быў людскіх сяброў. Многа ліха - ды усюды ціха. А зямля дакуль будзе цярпець? А нашчадкам нашым Вып жа дыхаць? - Мы ўжо задыхаемся цяпер. Труба нам і захады, і меры, Каб між светлых беларускіх рос Зноў расцвіў чаравічок венерын І званочак сіні ў лесе рос.