Evimizi dəyişdiyim üçün məktəbini də dəyişmişdim. Mənim yeni sinif yoldaşlarım, yeni müəllimlərim var idi. Onlara alışmağım üçün, bəlkə də, aylar lazım idi. Məktəbə də, həftə sonu getdiyim məşğələyə də həvəssiz gedirdim. Hər bazar günü həvəssiz getdiyim həftəlik imtahanlar da var idi. Yenə bu imtahanlardan biri idi. Keçib boş yerlərdən birində əyləşdim. Bu vaxt qapıdan əlil arabasında oturan və onu gətirən şəxs girdi. Əlil arabasında oturan şagird, əlil arabasını sürərək gətirən isə şagirdin atası idi. Onlar mən oturduğum sıraya yaxınlaşdılar və uşaq: "Yanında otura bilərəm?" deyə soruşdu. "Bəli", dedim. Atası oğlunu mənim yanımda əyləşdirdi. Atası ona müraciət etdikdə oğlanın adının Cəmil olduğunu öyrəndim. Cəmil isti təbəssümlə mənə baxdı və soruşdu: "Neçənci sinifdə oxuyursan?" Man 9-cu sinifdə oxuduğumu dedim. "Bəs sən neçənci sinifdə oxuyursan?" - deyə soruşanda o: "Mən 11-ci sinifdə oxuyuram, bu il ali məktəbə qəbul imtahanında iştirak edəcəyəm", - deyə cavab verdi. "Əslində, bu cür atama yük oluram, ancaq yaxşı bir universitetə girmək istəyirəm, ona görə də hər həftə imtahanlara gəlirəm", - deyə əlavə etdi. Soruşdum: "Bəs sənə çətin olmurmu?" O cavab verdi: "Yox, çünki yaşamağı sevirəm!" Bu zaman imtahan başladı. O, sualları məndən əvvəl yazıb çıxdı. Onun sözləri beynimdə əks-səda verirdi. Çünki bu qədər əziyyətə baxmayaraq, öz xəyallarını reallaşdırmağa çalışırdı. Ancaq mən bu qədər imkanlarım olmasına baxmayaraq, hər şeydən narazı idim. O gündən hər dəfə imtahana gedəndə Cəmili görürdüm. Onun bu əzmini görəndə özümdən utanırdım. Bu hadisədən sonra dərslərimi oxumağa başladıın. Yavaş-yavaş istədiyimə nail olacağıma inandım. İki il sonra isə çox yaxşı bir universitetə daxil oldum. Təkcə universitetə daxil olanda yox, elə başqa vaxtlarda da mənə bu əzmi öyrədən o gəncə həmişə təşəkkür edirdim. Bundan sonrakı həyatımda onu bir daha heç vaxt heç yerdə görmədim. Düz dörd il sonra Cəmili yenə gördüm. Ancaq bu dəfə televizorda. İllər əvvəl mənə qaranlıqda sanki bir işıq olan o əzmi indi də bir xəbər proqramına mövzu olmuşdu. Aparıcı onun bu il yenidən qəbul imtahanına girdiyini və elektrik mühəndisliyi fakültəsinə daxil olduğunu deyirdi. Ancaq o gələn il də qəbul imtahanına girəcəkdi, çünki onun xəyalı elektrik mühəndisliyi yox, kompüter mühəndisliyi oxumaq idi. Aparıcı ən sonda ondan soruşdu: "Zəhmətkeşliyin alqışa layiqdir. Bəs sənə çətin olmurmu?" Və Cəmilin verdiyi cavab eynilə illər öncə mənə verdiyi cavab idi: Bu cavabı eşidər-eşitməz bir daha bu sözlərin doğruluğuna inandım: "Gec- tez uğur qazananlar uğur qazanacağına inananlardır".Mətnin hansı abzaslarının əlaqələnməsində bir-birinə zidd fikirlər var? Həmin cümlələrdən hansı mətndən çıxarılsa, düzgün əlaqələnmə bərpa olunar?