Поезд то хаваўся пад кронай свежай яркай зелені, то імчаўся паміж вясёлых пералескаў.
Калі ў лесе кукуе зязюля, то на палянках пунсавеюць суніцы, а ў полі красуе і наліваецца колас.
Як нашу працу не спыніць, так не спыніць і творчасць думкі.
А я стаяў і думаў: мы не можам адпачыць да скону веку, бо мы не сцены ставім, не дамы, а мы будуем шчасце чалавеку.
Як зерне спяшаецца зноў у барозны, так людзі вяртаюцца ў родныя гнёзды.
Задача Задача №866133
А
А
