Паўстанне пад кіраўніцтвам Е. Пугачова – гістарычная падзея, якая адбылася ў Расійскай імперыі ў XVIII стагоддзі. Такое паўстанне адбылося ў 1773-1775 гадах пад кіраўніцтвам казачага афіцэра Якоўа Пугачова. Гэта была апошняя значальная вялікая паўстанчая вайна ў Расіі да пачатку XIX стагоддзя.
Пугачоваўскае паўстанне выклікала непрацягласць царскай улады, сацыяльные няспраўды, недаволеньне насельніцтва і агульныя крызісныя сітуацыі ў краіне. Пугачов арганізаваў аб'яднанне розных супольнасцяў і выбухнуў шчыліна ваенных дзеянняў па ўсёй краіне.
Гэта паўстанне мела значнае ўплыву на палітычную жыццё і развіццё Расіі. Пасля яго падаваліся рэформы, уключаючы ўступ у сілу Юрыдычнай часткі (1775), якія змянялі сістэму адміністравання краінай.
Пугачоваўскае паўстанне застало месца ў гісторыі Расіі як адзін з найбуйнейшых паўстанняў у царскім перыядзе, што ўзнікла ў адказ на супольнасць і няспраўды тагачаснага супраціўлення адміністрацыі.
