Унутры традыцыйнага прадложання можа быць некалькі пропазіцый. Першая прапазіцыя апісвае дзеянне, стан або сітуацыю, а наступныя прапазіцыі ўдзельнічаюць у дапаўненні ці развіцці гэтай ідэі.
Персона ў пропазіцыі вызначае кім або чым займаецца дзеянне пра тое, блажэнства між другіх не пацягаецца. Напрыклад, у сказе "Я хочу ісці ў кіно" персона - я.
Нумэраль ў пропазіцыі можа быць выкарыстаны для паказу колькасці або парадку аб'ектаў. Напрыклад, у сказе "Я купіў тры яблыкі" нумэраль - тры, а ў сказе "Гэта другі год, калі я вучусь у універсітэце" нумэраль - другі.
Акрамя таго, персона і нумэраль таксама могуць ужывацца ўскладнёнай форме, на прыклад, "Заўтра я пайду ў кіно з двума сябрамі".
Адзінка альбо множнік не прыменваюцца ўсім пропазвіцам, а толькі да аднаго слова ў рамках аднаго прапазіцыі. Імкненне да супадзення адзінкі/множніка ўсіх слоў уздоўж усяго тэксту залежыць ад кантэксту і шматлікіх фактараў.
