Сочинение на тему:Дзе прайшло маленства,там пачынаецца Радзіма

Тэма роднай зямлі і яе значэння ў жыцці чалавека з’яўляецца адной з найбольш глыбокіх і важкіх для кожнага з нас. Сказаць, што радзіма — гэта месца, дзе мы нарадзіліся, будзе занадта проста. Радзіма — гэта не толькі геаграфічны тэрмін, але і сэнсавое ядро нашага існавання, культурнай самасвядомасці і духоўнага развіцця. І якраз таму фраза "Дзе прайшло маленства, там пачынаецца Радзіма" набывае асаблівае значэнне. Маленства — гэта час, калі мы ўпершыню адкрываем свет. Гэта першыя крокі па траве, першыя прачытаныя кнігі, першыя сябры і першыя ўспаміны, якія надоўга застаюцца ў нашай памяці. Успаміны пра маленства часта з’яўляюцца для нас самымі чыстымі, шчырымі і невінаватымі. Яны звязаны не толькі з людзьмі, якія акружалі нас, але і з месцамі, дзе мы раслі, з прыродай, з культурай і традыцыямі, якія навакольваюць. Для мяне радзіма пачынаецца там, дзе я правёў свае дзіцячыя гады. Гэты хутар каля ракі, дзе я ўпершыню навучыўся плаваць. Гэты лес, куды мы з сябрамі хадзілі збіраць грыбы і ягадкі. Гэты стары дом, зіму ў якім я праводзіў разам з бабуляй, слухаючы яе казкі і гісторыі. Усе гэтыя мясціны, усе гэтыя маленькія моманты — яны і складаюць тую самую Радзіму, пра якую мы часта думаем з любоўю і настальгіяй. Часам мы адчуваем, што радзіма не з’яўляецца чымсьці сталым. Мы выязджаем у вялікія гарады, адчуваем хуткасць жыцця і яго разнастайнасць, аднак з часам усведамляем: менавіта з таго месца, дзе прайшло наша маленства, мы чэрпаем свае вытокі. Ды як бы далека мы не знаходзіліся, пачуццё сувязі з ранейшым ніколі не знікае. Яно нібы нітка, якая жалейваць нас з той зямлёй, дзе мы раслі. Радзіма — гэта таксама нашы культурныя карані, наша мова і наша ідэнтычнасць. Усё гэта пачынаецца з часоў маленства, калі мы навялі на сябе традыцыі, звычаі і каштоўнасці. Яны фармуюць наша светапогляд, нашае стаўленне да навакольнага свету, людзей, гісторыі. Моя любоў да беларускай літаратуры зародзілася менавіта ў тыя часы, калі я чытаў казкі і вершы, якія мне чыталі нашы родзічы. Такім чынам, можна з упэўненасцю сцвярджаць, што там, дзе прайшло маленства, там пачынаецца наша Радзіма. Менавіта ў гэтай сувязі, у гэтых маленькіх момантах і ўспамінах мы знаходзім сваю сапраўдную сутнасць. Будучы на чужыне, заўсёды хочаш вярнуцца туды, дзе ўсё было проста і натуральна, дзе ўсё магло адбыцца ўпершыню. Там, дзе прайшло маленства, кіпіць жыццё, там, дзе радзіма.