Аповед пра дзядьку-кухар па плане: 1)Знаёмства з дзядзькай Антоси, 2)Тонки знауцы дзицячы психалоццы, 3)Цикавы аповядальник,экскурсовод, 4)Майстар ва усе руки, 5)Сябр и даратчык дзяцей.

**Аповед пра дзядьку-кухар** 1. **Знаёмства з дзядзькай Антосі** Калісьці, у невялікай вёсцы жыў дзядзька Антось — добры і галаслівы чалавек, які ўсім вядомы сваёй запашнай кухняй. Заўжды з усмешкай на твары і іскрамі ў вачах, ён запрашаў дзяцей на свае кулінарныя заняткі. Дзядзька быў заўсёды ў шэфе, адзенне яго было не толькі выводнікам, але і поварам, што ўносьціла адмысловую атмасферу ў яго кухню. 2. **Тонкі знаўца дзіцячай псіхалогіі** Дзядзька Антось не проста гатаваў смачныя стравы, ён ведаў, як зразумець і пачуць дзіця. Яго ўяўленні пра тое, што дзеці ўспрымаюць свет, дазвалялі яму быць не толькі кухарам, але і мудрым сябрам. Ён заўсёды ведаў, як знайсці падыход да кожнага дзіцяці — магчыма, гэта было магіяй яго вялікага сэрца. 3. **Цікавы апавядальнік, экскурсавод** Калі дзядзька Антось пачынаў распавядаць гісторыі, дзеці ўжываліся ў іх, быццам яны былі іх часткай. Ён мог расказваць пра таямнічыя лесу, якія хаваюць мудрыя старэйшыя дзеці, ці пра прыгоды ў далёкіх краінах. Яго аповеды заўсёды былі напаўненыя гумарам і фантазіяй, што надавала ім асаблівую атмасферу. Ён часта арганiзоўваў эксурсіі на бліжэйшыя поля і лясы, дзе дзеці вучыліся размаўляць з прыродай. 4. **Майстар ва ўсе рукі** Дзядзька Антось быў сапраўдным майстрам у большасці рамеслаў. Ён умела не толькі гатаваць, але і будаваць, рамантаваць, а таксама вырабляць розныя рэчы сваімі рукамі. Адзін раз ён навучыў дзяцей, як майстраваць каробкі для іх крыжаручак. Яго рукі былі чарадзіямі, бо з іх выходзіла заўсёды нешта цікавае і неабходнае. 5. **Сябр і дарожнычык дзяцей** Дзядзька Антось заўсёды імкнуўся быць блізкі да дзяцей. Ён не толькі гатаваў для іх, але і ўключаўся ў гульні, падтрымліваў іх у праблемах і заўсёды быў гатовы аднаразова паспачыцца навучыць. Для дзяцей ён быў не проста дарослым, а сапраўдным сябрам, на якога можна было разлічваць. Яго шчырасць, добрая сэнсацыя і гатоўнасць слухаць рабілі яго надзвычайным чалавекам у іх жыцці. Такім чынам, дзядзька-кухар Антось стаў не толькі героем дзіцячых памятаў, але і прыкладам надзеі, падтрымкі і цяпла для ўсіх, хто яго ведаў.