Э. Еникинең "Матурлык" һикмәте – безне тагын бер кат матурлыкны, кешенең хисләрен һәм кичерешләрен аңларга чакыра. Һикмәтнең төп темасы – матурлыкның күп төрле хәлләре, аның адамга яшәешендә тоткан урыны.
Укытучы класста матурлык турындагы сорау куя. Балалар һәркем үз матурлыгын күз алдына китерәләр: кайсыберләре табигатьнең матурлыгын, икенчеләре туган якларының сурәтләрен, әйләнә-тирәдәге кешеләрнең йөзләрендәге яктылыкны сөйләде. Әлеге моментта, һәрбер бала үзенең эчке дөньясын, хис-кичерешләрен, күңелендәге матурлыкка ничек җавап биргәнен аңлый.
Э. Еники безне матурлыкны аның тышкы күренешендә генә түгел, ә эчке дөньясында да табарга өнди. Матурлык – ул мәхәббәт, дуслык, шатлык, һәм җәмгыятьтәге кешеләр белән яшәештәге аңлашу. Ул шулай ук, катлаулы мирас, тарихи һәм мәдәни асыл, һәм кешенең рухи дөньясы белән бәйле.
Һикмәтнең ахырында, яхшылык һәм матурлык иң мөһиме икәнлеген искәртә: "Матурлык кичерешләребезне калдыра, безне берләштерә, һәм безнең яшәешебезне тулы бер дөньяга әйләндерә". Матурлык – ул тәкъдиребез, аны аңлау, аның белән яшәү – безнең бурыч.
Шулай итеп, Э. Еники "Матурлык" исемле әсәрендә, безнең тормышта матурлыкның ролен һәм аның хисләре аша безне ничек берләштергәнен чагылдыра. Матурлык һәр кеше өчен үзенчә, ләкин аның бәялише һәрчак бергә – мәхәббәт һәм дуслык.
