Жылқы ер қанаты Қазақ халкы жылкыны «киелі жануар» деп есептейді. Жылқы кисе, киім, мінсе, колік, жесе, тамақ, ішсе сусын болатын киелі түліктің бірі. Жылкыны жасы мен денсаулық жағдайын атбегілер тісіне карап ажыратады. Ата-бабаларымыздан қалған «Жақсы аттың тісін қарамас болар...» деген накыл соған байланысты туындаған болар. Казак халкы жылкыны, ең алдымен, «ел қорғаған ердің жан серігі» деп дәріптеген. Біздің аны ертегілерімізде, батырлық жырларымызда несі қысылғанда ақылды, күшті тұлпарлар комекке бірінші болып келетіні туралы көп айтылады. Мысалы, Қобыландының Тайбурылы, Алпамыстың Байшұбары, Ер Төстіктің Шалқұйрығы, Қамбардың Қарақасқасы нелерімен бірге жыр-анызга айналып, ел құрметіне бөленген. Баска жануарларга караганда жылкы айналасын түрлі түсті реңкте көреді. Бірақ қызыл мен кок түсті ажырата алмайды. Тағы бір кызығы, жылкының кору аумағы 360 градус. Яғни, жылкы бір багытка карап тұрғанда тек аддын ғана емес, арт жағын да толық коре алады. Сондай-ақ жылкының көзі түн ішінде де өте жақсы көреді. Казак халкында жылқының қатысуымен болатын түрлі жарыстар мен ойындар бар. Жылкынын жүйріктігін сынайтын тай жарыс, құнан бәйге, бәйге, аламан бәйге сиякты сайыс түрлері халкымызбен бірге жасасып келеді. Ал кокпар, аударыспақ, ат үстіндегі тартыс, жамбы ату, кыз куу, тенге ілу сиякты, ойындар жылкының да, оган мінген жігіттің де мықтылығын анықтаған. ТАПСЫРМА А) мәтінге ат қой (озаглавьте текст) Ә) мәтінге жоспар құр (составьте план текста) Б) мәтін бойынша 5 сұрақ құрастыр (по тексту составьте 5 вопроса) кратко