219. Жемлалерне кучерен языгыз. Эндаш сузлерне табыш, астына сызыгыз. Сез- нецча, элеге энде сулер шитырьде нинди максат белен кулланылган? 1. И сабыйлар! Эшлегез сез, ин мекатдас нарса — эш, Эш агачы эрвакытта бик юмарт китерер жимеш. (Г. Т.) 2. Эй авыл, син мен шэнэрдэн Мен кабат ямьле ве хуш: Бер кеше юк урамда... Нинди тын эм нинди буш! (С. Р.) 3. Хуш, гомер иткен шээр! Инде еракта калдыгыз; Ah, таныш йортлар, тэмам куздан де сез югалдыгыз. (Г. Т.) 4. Жырлар язам таунын кукрагендэ. Кодротле жил! Экрен, исми тор! Сандугачкай! Назлым, куй, куй, сайрама! Сайрап, яшь бегырьне кисми тор. (Ш. Б.) 5. И кардешем! Бер хажэтсез кайчак Телне шулай бозып сейлисен, Ил колагын хурлап, халкыцнын Рухын ронжетамен димисен! (Р. Фойз.) 6. И туган тел! Сине, энке итеп, Йорэгендэ саклый бу халык. (Р. Эхм.)