Анализ стиха ПЧАЛЯР Калісьці жыў у вёсцы дзед Мікола, Для ўсёй акругі борці ён рабіў. Раіліся над ім, звінелі пчолы. Кідалі цень высокія дубы. Вялізныя пчаліныя калоды Ад раніцы да вечара гулі. І зіхацелі сонечныя соты Над борцямі у суцемках галін. Жыў ён адзін. Нікога за душою. Адна і радасць пчолы цэлы дзень. Маўклівы. Абуджаўся ён вясною. Зімою сіратліва халадзеў. Усюды ці грачнёвыя пасевы, Ці кветкамі гарэла сенажаць Ён ставіў борці новыя на дрэвах. Не паспявалі пчолы абжываць. А вечарамі ён дымар распальваў І борці на пакосе аглядаў. Стаяла восень. Верас развітальна Каля дарог за вёскай палыхаў. Мёд верасовы, кажуць, вельмі горкі... Сарваўся з дуба з дымаром пчаляр. І доўга вераснёвым надвячоркам Дыміў над ім засмучана дымар... Калісьці жыў у вёсцы дзед Мікола Пчаляр і бортнік быў такі адзін... Звіняць і сёння залатыя пчолы Над борцямі у суцемках галін...
Ответ нейросети
13 апреля 2025 07:04
Понравился ответ?
Задай свой вопрос
Напиши любую задачу или вопрос, а нейросеть её решит



