Мафҳумҳои "табиат" ва "муҳити атроф"-ро муқоиса кунед. Онҳо чӣ умумият доранд?

Таҳлил ба таври сода ва чиста бинавешем: "табиат" ва "муҳити атроф" чӣ маъно доранд, чӣ умумият доранд ва аз чӣ фарқ мекунанд. 1) Таърифҳо - Табиат (табиат): ҳамаи мавҷудот ва равандҳои моддӣ ва зиндагии манзур ба ашёе, ки инсон бе истифодаи чунин малакаву дастгоҳ истеҳсол мекунад. дар маҷмӯъ: дарахтон, ҳайвонот, кӯҳҳо, дарёҳо, муҳити ҳаво, офтоб, абрҳо, иқлим ва такрор мешаванд. Яъну ҳастанд ҳама чизҳое ки табиатан вуҷуд доранд. - Муҳити атроф: шароит ва шароити зисти ҳама ва ё ҳамаҷонибояд дар паҳлуи инсон ва дигарkja зиндагӣ мекунанд. ин аз ду қисм иборат аст: муҳити табиӣ (табиат) ва муҳити сунъӣ/мошинӣ (шаҳр, корхона, обу ҳаво, фарҳанг, иҷтимоиву иқтисодӣ). Яъне муҳити атроф шомили садҳо чизҳое мешавад, ки инсон ба ҳаёт ва фаъолияти худ ворид мекунад ё бо онҳо муқобилият мекунад. 2) Умумиятҳо (дар ҳар ду мафҳум) - Ҳама барои ҳаёт ва зиндагӣ муҳиманд. - Ҳар ду манбаи маълумот барои омӯхтан ва тасмимгириҳои инсон мебошанд (ҳарду шароитеро ба вуҷуд меоранд, ки одамон, растаниҳо ва ҳайвонот ба он мутобик мешаванд). - Ҳамаи онҳо пайванде ба системаҳои зист доранд (экосистемаҳо, офтоб, об, ҳаво ва ғ. - bilim ва омӯзиш: табиат ва муҳити атроф ҳар ду мавзӯи омӯзишӣ дар илмҳоиwydd (биология, ҳифзи муҳити зист, география, экология) мебошанд. 3) Фарқҳо - Маҷмӯи элементҳо: - Табият: асосан табиист ва ба таври табиӣ ба вуҷуд омадааст; инсон ба таври мустақил мавҷудияти онро барқарор мекунад ё тағир дода наметавонад. - Муҳити атроф: ҳам табиатро дар бар мегирад, ва ҳам чесотҳои инсонӣ (шаҳр, корхона, техника) - яъне метавонад сунъӣ бошад. - Ҳадаф ва хусусият: - Табият бештар ба як ҷаҳони мазкури бемавҷудият нигаронида шудааст (биология, геология, иқлим). - Муҳити атроф ба шароитҳое гуфта мешавад, ки инсон ва дигар зиндагонӣ дар он зиндагӣ мекунанд; он метавонад вобастаги ба инсон бошад (мулоимоти иҷтимоӣ, иқтисодӣ, фарҳангӣ) ё накарда бошад. - Таҳқиқот ва омӯзиш: - Табиатро асосан тавассути илмҳои табиат, экология, физика, кимиё меомӯзанд. - Муҳити атрофро метавон ҳамчун системаи рушди инсонӣ дид: фазои шаҳрӣ, муҳити корӣ, кишвар, иқтисод, фарҳанг. 4) Мисолҳо - Табият: чадраи яхбард, дарахтон, хоки зери пой, дарё, моҳҳо. - Муҳити атроф: ҳавои шаҳр, барф дар кӯча, оби оби обкашӣ, шароити корхонаҳо, фарҳанги маҳаллӣ, муносибатҳои иҷтимоӣ. 5) Ҷамъбаст - Ҳарду мафҳум ба ҳарфе ба ҳаёт ва зиндагӣ рабт доранд. - Табият як ҷузъи муҳити атрофи инсон аст, вале муҳити атроф танҳо ба табиат маҳдуд намешавад; он инчунин шароити сохтмонӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ-иқтисодӣро дар бар мегирад. - Ҳар ду мафҳум ба омӯзиш, ҳифз ва рушди устувор манфиатбахшанд. Агар ба шумо лозим бошад, ман метавонам ҳамин мавзуро бо шумори мушкилот/иловаҳо (мӯҳлати сабр, вакти ба хонданӣ) ё бо расм-намуме (диаграммаи Венн, шарм) шарҳ диҳам. Ба кадом дараҷаи маҷзубтар таҳлил кардан лозим аст?