Сделай сачыненне па Беларуски на тему «Помник Гисторыи» чтобы по порядку было написало

Вось план і сам тэкст па зададзенай теме. Такжы можна выкарыстоўваць як дапаможнік: спачатку кароткі план, потым сам эсэ. Крок за крокам да эсэ (план) - Тэма і мэта: паказаць, што такое помнік гісторыі, яго значэнне для чалавека і грамадства. - Уводзіны: што значыць слова “помнік гісторыі”; узгадванне пра важнасць памяці мінулага. - Асноўная частка (кожны абзац — новая думка): 1) Помнік як матэрыяльнае сведчанне гісторыі: тыпы помнікаў, іх аўтарства, месца. 2) Сімвалы і значэнні на помніку: дзеіна, дзе ўзгадаемы факт, як формуецца вобраз. 3) Значнасць памяці: як помнік вучыць, фарміруе нацыянальную сьвядомасць, выхоўвае павагу да падзеяў і людзей. 4) Роля помніка ў школе, на вуліцы горада, у моладзёвых мерапрыемствах. - Заключэнне: памяць як жывое звяно паміж мінулым і сучаснасцю; заклік да павагі і вывучэння гісторыі. - Стыль: выразны, з выкарыстаннем метафар, без складанай лексікі, зразумелай для сярэдняй школы. Эсэ на тему: “Помнік гісторыі” Уводзіны Помнік гісторыі — гэта не проста камень або бронза: гэта кропка на мапе часу, носьбіт памяці пра тых, хто жыло і дзейнічаў раней. Ён з’яўляецца як вокны ў мінулае, праз якія мы бачым нашых бабуль і дзядзькаў, падзеі, што вызначылі лёс нашай краіны, горада ці нават чалавецтва. Такі помнік заклікае не забываць, запамінаць, раствараць у сабе не толькі факты, але і дух тых, хто іх пакінуў. Асноўная частка Першая думка: помнік гісторыі — гэта матэрыяльнае сведчанне мінулага. Ён можа быць скульптурай, памятнай дошкай, скрыняй з рэшткамі, архітэктурнай збудаваннем або каменем, які захоўвае назву і дату. Разам з табліцай або імем на пліце ён расказвае гісторыю, але не замкнёна: ён занатоўвае, але не заменяе разуменне. Таму важна падзейна разумець, якi факт помнік сімвалізуе, у які час і пра якіх людзей ён нагадвае. Другая думка: сімвалічнасць помніка шматзначная. Матыў, форма, матэрыял, месцазнаходжанне — усё гэта выбіраецца з думкай пра тое, якім чынам гісторыя хоча быць заўважанай. Напрыклад, цвёрды бронзавы вобраз можа сімвалізаваць непраступнасць духу і памяці, камень — трываласць і столетнюю выдержку, шкла — яснасць урокаў. Мова формы звычайна дапаўняе хісторыю, паказваючы, які перыяд мы хочам аддаць паходжанню. Такім чынам помнік не толькі распавядае, але і вучыць спачуваць, думаць і разважаць. Трэцяя думка: ролю памяці прамаўляе сама школа. У школе мы сустракаем помнік як крыніцу пытанняў і адказаў: чаму гэты факт важны? Якую карысць прынесла гісторыя народам? Як сённяшні час плашчае на мінулае? Экскурсіі, допісы, дыскусіі каля помніка фармуюць крытычнае мысленне: мы не прыслухоўваемся да мілауных версій, а шукаем факты, узаемасувязі і вывад: што нас вучыць гэты апавядальнік з камня. Чацвёртая думка: помнік — гэта жывы элемент горада і жыцця моладзі. Ён можа аб’ядноўваць людзей на мерапрыемствах памяці, уроках міру, толерантнасці і павагі да рознаплановых поглядаў. Падчас правядзення класных экскурсій, фіксаваных фотаздымкаў ці запісаў у школьных дзённіках мы вучымся чуць гісторыю, не проста запамінаць факты. Такім чынам помнік становіцца справай агульнай адказнасці: мы апекуемся ім, вывучаем яго гісторыю і пераносим яго значэнне ў сучаснасць. Заключэнне Памяць пра мінулае — не глухая памятка, а рухомая сіла нашага часу. Помнік гісторыі злучае мінулае з сучаснасцю: нагадвае, што была барацьба, баявое імкненне або выразнае адкрыццё, і патрабуе адносна да яго павагі, даследвання і захавання. Мы, як сучаснікі, маем адказнасць за тое, каб помнік заставаўся сапраўдным мостам да гісто-рыі, каб ён учаўся моладзі верыць, даследваць і дзяліцца ведамі. Такім чынам помнік гісторыі не толькі памяць пра мінулае, але і настаўнік для сённяшняга дня і будучага. Калі хочаш адаптаваць тэкст пад канкрэтны ўзровень класа (напрыклад, 7-вы, 9-ты або 11-ты клас), скажы — зраблю зразумелы лексікон і падзел тэкста пад патрэбны ўзровень.