Диалог 1:
Бидай: Неліктен сен басыңды иіп тұрсың?
Кекірейіп тұрған бидай: Мен биік болып көкке қарап тұрғым келеді. Бірақ салбыраған басым мені жылдам биікте ұстамауда.
Бидай: Алайда, мен бақыттымын. Шүкір, менің басым кең және сыпайы.
Кекірейіп тұрған бидай: Сен рас айтасың, бірақ мен тәкаппар болмай, өнім алыстырып, біздің кезекте өзімді жақсы көрсеткім келеді.
Бидай: Бізді осындай дағдарыс кезінде қамқорлауға болатын жаратушыға алғыс айтуымыз керек!
Диалог 2:
Кекірейіп тұрған бидай: Неліктен сен сондай сыпайы болып тұрсың, мен сияқты биіктемеуді таңдамадың ба?
Бидай: Мен биік болып, көкке қарап, шүкіршілік етемін. Тәкаппарланбай, рақмет айту әрқашан жақсы.
Кекірейіп тұрған бидай: Мүмкін, мен де сыпайы боларым, бірақ менің өнімім тежеліп тұр, кесір немесе қиындықтар бар.
Бидай: Біз бірге қиындықтарды жеңуге қолдау көрсетуіміз керек. Және де, берілген жағдайымыздың пайдасын түсініп, рақмет айтамыз!